Μικρες χαρες
Ζουμε επειδη πιανομαστε.
Απο πραγματα και καταστασεις.
Ειναι μια απο τις μεγαλες αληθειες αυτη.
Πιανομαστε απο ηλιθια πραγματα,σχεδον απο αναγκη.
Και αυτα αποτελουν τις μικρες
καθημερινες κινητιριες δυναμεις μας.
Ενα χαμογελο,ενα βλεμμα,ενα τσιγαρο,μια dota,
τα ψωνια που θα παμε το σαββατο.
Μα ναι,ειναι φυσιολογικο,τι θες να κανω,να μην χαιρομαι?
Ανθρωποι εχουν πιαστει απο πανω μας,και δεν το καταλαβαινουμε.
Ο καθενας μας αποτελει μια απο αυτες τις μικρες κινητιριες δυναμεις καποιου αλλου χωρις να το ξερει.
Και ειναι πολυ ομορφο.
Ο εαυτος μας ειναι χωρισμενος σε κομματια.
Εμεις τον εχουμε χωρισει.Ασυναισθητα αλλα εθελοντικα κατα εναν περιεργο τροπο.
Και κρυβουμε απο ενα κομματι οπου γουσταρουμε.
Το βαζουμε στην πισω τσεπη της,σε μια μπαλα,σε εναν υπολογιστη,
στα μαλλια της,σε μια κιθαρα,σε ενα βιβλιο, ενα τραγουδι.
Μικρα κομματια του εαυτου μας σκορπισμενα παντου.
Και οσο παει αντι να αδειαζει,η ζωη μας γεμιζει,γιατι δεν ειμαστε πια μονοι μας.
Οχι γιατι ηρθε καποιος αλλος σε εμας,αλλα γιατι εμεις πηγαμε εκει.Παντου.
Οποιος φοβαται να ανοιχτει,να αφησει ενα κομματι του καπου,θα
μεινει με την μοναχικη σιγουρια της μη-δυνατοτας του να πληγωθει,
επειδη δεν ρισκαρε.
Και η βεβαιοτητα ειναι το πιο ηλιθιο πραγμα μετα
την τα κειμενα του Παπανουτσου σε αυτη τη ζωη.
Το οτι ο Θεος δεν παιζει ζαρια σημαινει ακριβως οτι εμεις πρεπει να παιξουμε.
Μικρα κομματια του εαυτου μας
σκορπισμενα παντου.Εικονες,λεξεις,γραμματα,ηχοι,αφη.
Ενα γιγαντιο πολυπλευρο παιχνιδι συναισθηματων,
με οδηγους τις αισθησεις,αυτο ειναι η ζωη.
Οι αισθησεις ειναι τα μεσα,και η ικανοποιηση τους
δεν αποτελει παντα βασικο παραγοντα.
Μικρες χαρες.Τις θελουμε και τις κυνηγαμε.
Listening to: I will – Radiohead
(*Εσυ απο τι πιανεσαι?*)
With white elephants..
awake
March 22nd, 2009 at 14:08
Πόσο δίκιο έχεις. Και η αλήθεια είναι ότι όσο δίνεις από τον εαυτό σου τόσο σου επιστρέφονται ως συντροφικότητα, χαρά, εμπειρίες, όμορφα συναισθήματα, αγάπη, δημιουργία… και τόσο πιο γεμάτος/-η νιώθεις.
Καλό σου μεσημέρι! :-*
March 22nd, 2009 at 14:15
Ευχαριστω.Ειναι μια απο αυτες τις χαρες μου να βλεπω οτι υπαρχει κοσμος που διαβαζει αυτα που γραφω και συμφωνει.Γιατι εδω εχω αφησει καπως παραπανω απο ενα κομματια του ευτοθ μου:) Καλο μεσημερι,επισης!
March 22nd, 2009 at 16:37
Και όχι μόνο.. Ακόμα και τα κείμενα του Παπανούτσου έχουν πλέον ένα κομμάτι σου..
Αφού κανένας άνθρωπος δεν είναι μόνο καλός, και αφού είναι λογικό να μη γουστάρει κάποια πράγματα, ακόμα και αυτά τα σκατένια, ελεεινά πράγματα όπως ο Παπανούτσος δικαιούνται ένα κομμάτι από όλους εμάς τους μαθητές των ελληνικών σχολείων που όλο και κάποια στιγμή ή και περισσότερες στιγμές απηυδήσαμε μαζί του..
αυτά
March 22nd, 2009 at 22:24
Xμμ ναι,εχεις ενα δικιο.
Α ρε Παπανουτσο
March 23rd, 2009 at 10:00
pakatek, ama den hmoun sth douleia mporei kai na eixa valei ta klamata…
Giati pianomai ki egw, giati tremw apo to fovo na mh xasw, giati den kserw an apotelw th mikrh xara enos poly sygkekrimenou allou, giati shmera to prwi molis skeftomoun posa kommatia mou tou exw afhsei, xwris kan na to kserei gia kapoia apo auta, giati apo thn allh skeftomai ta kommatia mou pou exw afhsei se allous anthrwpous kai th zwh mou pou oso paei gemizei kai xamogelaw, giati gia prwth fora sth zwh mou apofasisa na paiksw zaria kai parolo ekeino ton fovo, prepei na paradextw oti einai apo ta kalytera pragmata pou exw kanei auta ta 25 xronia…
Yperoxo keimeno. S’euxaristw gia ta kommatia sou pou afhneis edw. Paw na psaksw kana kommati mou dipla, giati autes oi deuteres mou spane ta neura leme.
:***
ps: o Papanoutsos kalytera na kratage ta kommatia tou gia ton eauto tou. :p
March 23rd, 2009 at 15:25
To exw diavasei den-kserw-ki-egw-poses-fores. You’ve got mail, sto yahoo – dhladh tha exeis se ligo alla epeidh eimai anapodh, stelnw prwta to sxolio :p
March 23rd, 2009 at 16:24
Πρεπει να πετυχα ευαισθητη χορδη ε? =)
Παω να δω.
March 23rd, 2009 at 21:54
Glukie mou…polles xordes…
egw…niwthw oti pianomai apo stigmes…mikres megales…stigmes kai xamogela….xamogela pou pairneis i pou stelneis…
kommatia…nai ontws…polla en agnoia tous…thelontas i mh…
gemati…apo auta ta xamogela…
March 23rd, 2009 at 23:03
Τα comments σας ειναι πολλες φορες τοσο ομορφα που
δεν εχω κατι καλυτερο να προσθεσω.Τοτε ειναι που βαζω ενα smiley..
=)
March 24th, 2009 at 19:05
Μα τι έχετε με τον Παπανούτσο;
March 24th, 2009 at 19:17
Με ενοχλει να τον διαβαζω.Απιστευτα ομως.Και δεν ειναι η πολυπλοκοτητα η η μερικη ασαφεια,ειναι γενικα ο τροπος που γραφει που με εκνευριζει.Ι.Μ Παναγιωτοπουλος δηλαδη που κανουμε επισης,δεν λες οτι γραφει πιο ευκολα αλλα τον παω.Πιστευω οτι ο Παπανουτσος ειχε εναν γραμματεα,και αυτος υπαγορευε,ο αλλος εγραφε οτι ελεγε.Κατι τετοιο θυμιζουν τα κειμενα του και η δομη τους.
Ισως κανω κ λαθος δηλαδη αλλα αυτη ειναι η γνωμη μου
March 24th, 2009 at 20:18
Eγω προσεξα βασικά πως όλοι έχουν περισσότερο πρόβλημα ως προς το περιεχόμενο παρα με τη μορφή του κειμένου.. Νομίζω πως είναι αρκετά αξιόλογες οι απόψεις του σε μερικά κείμενά του που έχω διαβάσει, ειδικά αυτό με τους ”Αναρχικούς Νεοέλληνες” μια καλή απεικόνιση της ελληνικής νοοτροπίας. Οσο για τη μορφη, ο μακροπεριοδος λογος του μου τη σπαει και μένα,και το συχνά επιτηδευμένο λεξιλόγιο.. Ο καθένας γράφει όπως τον εκφράζει..