Καλώς ανταμωθήκαμε και πάλι! – Συμβουλές για τα νέα blogs…
by Trikalos on Ιαν.24, 2010, under Τεχνολογικό
Έλεγα κι εγώ πότε θα ξανανοίξουν τα blogs! Αν είναι δυνατόν δηλαδίς! Ούτε μία ενημέρωση, ένα E-mail, ένα pm, κατιτίς βρε αδερφέ! Αλλά τι να κάνουμε; υπήρχαν pressing matters φαίνεται για τα παιδιά. Άλλωστε, δε νομίζω να γουστάρανε κι αυτοί που έπρεπε με το «καλημέρα» του καινούργιου έτους να πληρώσουν τεχνικούς για μεταφορές και ιστορίες. Αλλά το κάνανε. Και εγώ τουλάχιστον, τους ευχαριστώ γι′ αυτό. Και χαίρομαι που την κάνανε αυτή την αλλαγή γιατί τελικά το site τη χρειαζότανε.
Τώρα θα μου πείτε όσοι ξέρετε το τεχνολογικό μου background, «Please, βοήθησέ μας σε αυτό, βοήθησε μας στο άλλο…». Θα ξεκινήσω το όλο θέμα λέγοντας πως για να μπορέσουμε να βοηθηθούμε πρέπει να βοηθάμε ο ένας τον άλλο. Δεν υπάρχει ένα μόνο άτομο (ή έστω λίγα) με την απαραίτητη γνώση. Δόξα τω Θεώ, τα blogs έχουν πλέον φοβερά νέα features, όπως για παράδειγμα τα forums. Από εκεί μέσα μπορείτε να ρωτάτε σε όλους όποια απορία έχετε. Επιπλέον, θα έχετε τη δυνατότητα να μεταδώσετε κι εσείς τις γνώσεις σας σε άλλους bloggers.
Εν τω προκειμένω, νομίζω πως ένας οδηγός θα είναι χρήσιμος για όλους μας. Ήδη ο admin έχει ανεβάσει post που αφορά αυτό το θέμα, και θα το βρείτε εδώ. Επιπλέον, ανέβασε και μία ακόμα διεύθυνση με έναν οδηγό που θα μας βοηθήσει να πλοηγηθούμε στις επιλογές που έχουμε, και θα τη βρείτε εδώ. Όλα αυτά είναι καλά, αλλά θα επιχειρήσω να γράψω κάτι αναλυτικότερα έτσι ώστε να μπορέσουμε όλοι να προσαρμοστούμε το δυνατόν συντομότερα.
Καταρχήν, το πρώτο πράγμα είναι να κάνετε login. Αρκετά εύκολο νομίζω. Στη συνέχεια θα δείτε πως μας εμφανίστηκαν καινούργια στοιχεία μέσα στο site. Το πιο σημαντικό είναι το κομμάτι που βρίσκεται πάνω-πάνω, μία μπάρα γκρι αποχρώσεως. Σε αυτή τη μπάρα, αρκεί να περάσετε από επάνω το ποντίκι και θα σας βγάλει τις διαθέσιμες επιλογές. Στη επιλογή My Account θα δείτε όλα τα στοιχεία τα οποία αφορούν προσωπικά εσάς και θέλετε να βλέπουν οι αναγνώστες του blog σας. Προς το παρόν, δε θα ασχοληθούμε με αυτό το κομμάτι, κυρίως επειδή τους περισσότερους τους ενδιαφέρει να διαχειριστούν το blog τους και όχι τα προσωπικά τους στοιχεία.
Στην επιλογή My Blogs θα δείτε πως θα σας βγάλει το username σας με την ένδειξη «(Admin)» από δίπλα. Αν περάσετε από επάνω το ποντίκι θα δείτε πως σας εμφανίζει τις εξής επιλογές:
Dashboard | New Post | Manage Posts | Manage Comments | Switch Theme.
Νομίζω πως είναι αρκετά προφανείς οι επιλογές. Η πρώτη το Dashboard ίσως είναι η λιγότερο κατανοητή. Επιλέξτε το Dashboard και θα σας βγάλει στον πίνακα ελέγχου. Εκεί θα δείτε πληθώρα επιλογών που αφορά τα blog σας. Όσοι έχετε αφήσει την προεπιλογή στα Αγγλικά, θα δείτε το μενού στα Αγγλικά (τι έκπληξη;!). Αν θέλετε να αλλάξετε τη γλώσσα, πηγαίνετε αριστερά, κάτω, στο τέλος πατήστε στο “Setiings” την επιλογή “General”. Εκεί, στη σελίδα που θα σας βγάλει, πατήστε στο τέλος στην επιλογή “Blog language:” τη γλώσσα που επιθυμείτε να έχει το blog σας. Προσωπικά, προτιμώ να είναι η γλώσσα είναι Greek modern. Από εδώ και πέρα θα αναφέρομαι στις επιλογές του menu στα Ελληνικά.
Σχόλια: Πρώτο καυτό θέμα που απασχολεί τους περισσότερους, είναι τα σχόλια. Πατήστε Ρυθμίσεις->Συζήτηση. Στη σελίδα που θα σας βγάλει θα μπορείτε να διαχειριστείτε τον τρόπο με τον οποίο θα αλληλεπιδρούν οι αναγνώστες με τα άρθρα σας.
- Αν θέλετε να γίνονται τα σχόλια και να μη χρειάζεται να τα εγκρίνετε, πηγαίνετε στην επιλογή «Για να προβληθεί ένα σχόλιο» αποεπιλέξτε και τις 2 επιλογές που έχει («Πρέπει να εγκριθεί από διαχειριστή» και «Ο συντάκτης πρέπει να έχει ήδη εγκεκριμένο σχόλιο»), εκτός κι αν προτιμάτε να είναι έτσι οι επιλογές.
- Αν θέλετε να σας σχολιάζουν και άλλοι εκτός των μελών της AthensVoice, τότε στις «Άλλες ρυθμίσεις σχολίων» αποεπιλέξτε την επιλογή «Σχόλια επιτρέπονται μόνο σε εγγεγραμμένα και συνδεδεμένα μέλη (Signup has been disabled. Only members of this site can comment)».
Άρθρα: Από το Dashboard πηγαίνετε στην επιλογή Άρθρα. Στα άρθρα σας βγάζει τις εξής επιλογές:
- Επεξεργασία: Για να επεξεργαστείτε τα ήδη υπάρχοντα άρθρα σας.
- Νέο άρθρο: Αν θέλετε να γράψετε νέο άρθρο.
Εδώ θα γράψετε το post σας και θα το ανεβάσετε. Στη σελίδα που θα σας βγάλει, θα επιλέξετε την καρτέλα «Κειμενογράφος» για να μπορέσετε να γράψετε το κείμενο σας, τον τίτλο και αν θέλετε μία σύντομη περιγραφή του post σας στο πεδίο «Απόσπασμα». Το HTML προς το παρόν δε σας ενδιαφέρει.
Στα δεξιά σας έχετε κι άλλες επιλογές.- Πρώτα είναι η διαχείριση του άρθρου. «Αποθήκευση Προσχεδίου» είναι η μία επιλογή (αρκετά προφανής νομίζω). Οι άλλες επιλογές έχουν να κάνουν με το πως θα εμφανίζεται το άρθρο σας. Κυρίως, μας ενδιαφέρει το πεδίο «Ορατότητα» στο οποίο επιλέγετε αν το post σας θα είναι δημόσια διαθέσιμο, με κωδικό ή θα είναι ιδιωτικό («Private»).
- Tα tags είναι το δεύτερο πιο σημαντικό στοιχείο στην δεξιά στήλη. Θα πρέπει να είναι διαχωρισμένα με κόμμα, ΟΧΙ με το κενό. Δυστυχώς τα παλιά tags είναι διαχωρισμένα με κενό, οπότε και θα πρέπει να τα επεξεργαστείτε πάλι για να μπορέσετε να τα διαχωρίσετε με το κενό.
- Από κάτω μπορείτε να επιλέξετε σε ποια κατηγορία θα ανήκει το post σας, και αν δεν υπάρχει η κατηγορία που θέλετε, μπορείτε να την προσθέσετε. Η «κατηγορίες» αναλύονται πιο κάτω.
- Ετικέτες: Αν θέλετε να δείτε τις ετικέτες σας, δηλαδή τα tags σας και τα άρθρα στα οποία ανήκουν. Μπορείτε επίσης να προσθέσετε ετικέτες που θα εμφανίζονται στο blog σας, αλλά ακόμα δεν ξέρω τι επιπτώσεις θα έχει αυτό ακριβώς, οπότε και δεν ασχολούμαι με το θέμα.
- Κατηγορίες: Αν θέλετε να δημιουργήσετε κατηγορίες.
Εδώ μπορείτε να δημιουργήσετε κατηγορίες με περισσότερη λεπτομέρια απ’ ότι στο Νέο άρθρο. Μπορείτε να βάλετε γονικές κατηγορίες (αυτό μπορείτε να το κάνετε και στο Νέο Άρθρο) καθώς και να βάλετε κάποια περιγραφή για κάθε κατηγορία την οποία αν το επιτρέπει το template που έχετε στο blog σας θα εμφανίζεται. Επίσης, θα μπορείτε να διαγράψετε κατηγορίες και υποκατηγορίες.
Οι κατηγορίες είναι στην ουσία μία γενική ομαδοποίηση των post σας ανάλογα με το περιεχόμενο τους. Αν ένα post σας αναφέρεται στο ποδόσφαιρο, θα μπορούσατε να βάλετε πως ανήκει στην γονική κατηγορία «Αθλητικά». Αν λέγατε για αστροφυσική θα μπορούσατε να το βάλετε στην κατηγορία γονική κατηγορία «Επιστήμη» και στην υποκατηγορία «Αστροφυσική».
Templates: Για να μπορέσετε να αλλάξετε το θέμα και να προσθέσετε κι άλλες λειτουργίες στο blog σας, θα πρέπει να πάτε στην επιλογή Εμφάνιση. Εκεί θα έχετε τις παρακάτω επιλογές:
- Θέματα: Εδώ θα διαλέξετε το Template του blog σας. Το Template καθορίζει το background, τη γραμματοσειρά, τα χρώματα, πόσες στήλες θα έχει το blog σας, ο,τιδήποτε έχει να κάνει με τη διάταξη και το γενικό σχεδιασμό του blog σας. Πατήστε το preview και θα δείτε πως θα εμπφανίζεται το blog σας. Μην απορρίπτετε templates εξ’ αρχής βασιζόμενοι στην μικρογραφία. Ποτέ δεν ξέρετε με ποιον τρόπο θα σας εντυπωσιάσει ένα template.
- Μονάδες: Μονάδες ή Widgets είναι στοιχεία που μπορείτε να προσθέσετε στο blog σας. Στη σελίδα αυτή μπορείτε να αποφασίσετε τι θα προσθέσετε, με ποια σειρά και σε ποια σημεία της σελίδας. Για να μπορέσετε να τα μεταφέρετε στην επιθυμητή πλευρά, θα πρέπει να τα κάνετε drag ‘n’ drop από την κεντρική στήλη στη δεξιά στήλη σε όποια από τις πλευρές θέλετε να εμφανίζεται.
- Theme Options: Προς το παρόν αυτό το στοιχείο αδυνατώ να καταλάβω τι κάνει, καθώς φαίνεται πως το κουμπί «Update options» δε λειτουργεί.
Ρυθμίσεις: Οι ρυθμίσεις που μπορείτε να κάνετε στο blog είναι πολλές, και συνήθως σας ενδιαφέρουν και σας αφορούν.
- Γενικά: Εύκολα διαπιστώνετε τι μπορείτε να κάνετε εκεί.
- Σύνταξη: Εδώ σας ενδιαφέρει κυρίως το κομμάτι που αφορά τις Ρυθμίσεις Σύνταξης. Αν δεν έχετε κάποιο πρόγραμμα στον υπολογιστή σας που χρησιμοποιείτε προκειμένου να δημοσιεύσετε κείμενα στο blog σας (θα σας πω στο μέλλον για τέτοια προγράμματα), τότε δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθείτε με το κομμάτι της Τηλεδημοσίευσης.
- Ανάγνωση: Εδώ οι προεπιλογές συνήθως είναι αρκετά καλές. Αν δεν ξέρετε τι να πειράξετε, μην το πειράζετε!!!
- Συζήτηση: Στη σελίδα που θα σας βγάλει θα μπορείτε να διαχειριστείτε τον τρόπο με τον οποίο θα αλληλεπιδρούν οι αναγνώστες με τα άρθρα σας. Διαβάστε το κομμάτι που έγραψα για τα σχόλια και θα μπορέσετε να λειτουργήσετε και σε αυτή τη σελίδα.
- Πολυμέσα: Αφορά το προκαθορισμένο μέγεθος τον φωτογραφιών και των objects (βίντεο, podcast, gcast, κτλ.) με το οποίο θα εμφανίζονται τα στοιχεία αυτά στο blog.
- Απόρρητο: Αποφασίζετε αν θα είναι δημοσίως ορατό το blog, ακόμα και στις μηχανές αναζήτησης όπως το Google, ή αν θα αφήνετε μόνο κανονικούς επισκέπτες και όχι τις μηχανές αναζήτησης.
- Μόνιμοι σύνδεσμοι: Εδώ αποφασίζετε τη μορφή που θα έχει το URL του blog σας.
- Delete Blog: Εδώ αποφασίζετε αν θέλετε να διαγράψετε το blog σας. Προσωπικά δεν έχω μπει καν στην επιλογή. Θα σας συνιστούσα να μην μπείτε ούτε κι εσείς.
- Google Analytics: Εδώ βάζετε το tracking code από το Google Analytics. Ακόμα και όσοι το είχανε περασμένο παλιά, θα πρέπει να το ξαναπεράσουνε. Μπορούν να βάλουν τον ίδιο κωδικό που είχαν και παλιά.
Νομίζω πως μέχρις στιγμής έχουμε καλύψει πολύ έδαφος. Το post αυτό θα ανέβει και στο forum και θα γίνονται τα ανάλογα edits έτσι ώστε να το έχουμε κι εκεί.
PS1: Ο admin έχει ανεβάσει κι ένα post που αφορά τα video και πως θα τα ανεβάσετε (θα το βρείτε εδώ). Ο τρόπος δε διαφέρει τρομερά από τις οδηγίες που είχα ανεβάσει σε προηγούμενο post μου (θα το βρείτε εδώ).
PS2: Φροντίστε να ελέγξετε τα post σας γιατί κατά τη μεταφορά, δεν ξεχώρισαν ποια ήταν αποθηκευμένα και ποια ήταν δημοσιευμένα και τα έκαναν όλα δημοσιευμένα. Οπότε αν τυχόν έχετε κάποιο άρθρο το οποίο θέλατε να το κρατήσετε για την πάρτη σας, να το κάνετε άμεσα!!!
PS3: Κανονικά θα ανέβαζα το παρόν άρθρο στο τεχνολογικό blog, αλλά δε μου το έχουν περάσει ακόμα. Και από το να περιμένω, είπα το ανεβάσω εδώ.
Χτυπήσαμε 100άρα!
by Trikalos on Νοε.02, 2009, under Uncategorized
Έλεγα να γράψω κάτι στο τεχνολογικό blog, αλλά ενώ ξεκινούσα τις διαδικασίες διαπίστωσα πως έχω γράψει 99 posts σε αυτό το blog. Οπότε, είπα να κάνω τριψήφιο το νούμερο με ένα σχετικά ειδικό post-αφιέρωμα σε κάτι που έχω λατρέψει εδώ και πάρα πολλά χρόνια, από τότε που άκουσα για πρώτη φορά την εκπομπή. Αναφέρομαι στην εκπομπή της Ελληνοφρένειας.
Εδώ και αρκετά χρόνια και κυρίως τα 2-3 τελευταία, ακούω όσο μπορώ πιο συχνά την εκπομπή αυτή. Στο μικρόφωνο βρίσκεται ο Θύμιος Καλαμούκης ενώ στο τηλεφωνικό κέντρο ο Αποστόλης Μπαρμπαγιάννης. Και οι 2 αρκετά έξυπνοι άνθρωποι, έχουν κατορθώσει να κρατήσουν την εκπομπή σε υψηλά επίπεδα ακροαματικότητας. Το μενού που σερβίρουν κάθε μέρα στις 1-2 το μεσημέρι περιέχει μπόλικη δόση πολιτικών ευτράπελων, καθώς και πολλών αλλαγών σε αυτά που ήδη έχουμε ακούσει έτσι ώστε να γίνουνε ακόμα πιο αστεία, ενώ το λόγο έχει τακτικά ο Λαός που προσπαθεί να περάσει το δικό του μήνυμα, που φιλτράρεται όμως από το μίξερ της εκπομπής.
Σε καμία περίπτωση η εκπομπή δε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ενημερωτική. Στηρίζεται σίγουρα στην πολιτική ενημέρωση, προσπαθώντας να διακωμωδήσει όσο γίνεται περισσότερο την πραγματικότητα που τα ΜΜΕ προσπαθούν να μας πλασάρουν με τον "αντικειμενικό" τρόπο. Ο Θύμιος προσπαθεί να κρατήσει ένα σοβαρό ύφος στην εκπομπή διακωμωδώντας με όσο πιο ευπρεπή τρόπο μπορεί τα πολιτικά γεγονότα. Στη διάρκεια της εκπομπής δίνει πάσα σε ηχητικά αποσπάσματα πολιτικών (κυρίως) προσώπων, σε φάρσες που κάνει ο Αποστόλης, καθώς και στο Λαό που συνδέεται μέσω του Αποστόλη με την εκπομπή. Και φυσικά τίποτα δε μένει όρθιο!
Ο Αποστόλης τρελαίνει όλους όσους παίρνουν τηλέφωνο την ώρα της εκπομπής, προσπαθώντας να τους ωθήσει στα άκρα και να βγάλουν τον πραγματικό τους εαυτό. Έχει αναγκάσει σχεδόν όλους όσους τον παίρνουν να τον βρίσουν (πολλές φορές αδίκως καθώς ήταν δικό τους το φταίξιμο σε τελική ανάλυση). Μάταια έχουν προσπαθήσει να βρούνε το δίκιο τους οι ταλαίπωροι ακροατές. Παίρνουν και ξαναπαίρνουν τηλέφωνο, αλλά το μόνο που καταφέρνουνε είναι να κάνουν τα πράγματα χειρότερα. Και καταλήγουν να τους ζητάει ο υπόλοιπος Λαός όσο γίνεται περισσότερο κάθε Παρασκευή όπου παίζονται τα καλύτερα κατά γενική απαίτηση.
Το ωραίο είναι πως στην εκπομπή μπορεί κανείς να ζητήσει και τα δικά του μοντάζ, του στυλ: "Θέλω να βάλεις τον τάδε πολιτικό να λέει αυτό και μετά καπάκια να βάλεις αυτό το τραγούδι σε αυτό το στίχο, και μετά να βάλεις αυτό που λέει ο άλλος και να συμπληρώσεις με τα λόγια του τρίτου" κτλ. Και τις παραγγελιές αυτές τις ικανοποιούνε κανονικά, αλλά στο τέλος της εβδομάδας. Έτσι, κάθε Παρασκευή γίνεται το έλα να δεις από παρέλαση σαρδάμ, λαθών, εκφράσεων μέσα σε μία πανδαισία μουσικών αποσπασμάτων.
Φυσικά, δεν λείπει και η τηλεοπτική Ελληνοφρένεια. 10' πριν τις 9 ξεκινάει η είσοδος στην τρέλα των πολιτικών. Τα καλύτερα κομμάτια της ημέρας βρίσκονται μπορστά σας σαν ένας μπουφές από τον οποίο δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις. "ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ" γράφουν σε slow motion αποσπάσματα που βγάζουν από διαφορες εκπομπές και εμφανίζουν για 5-10". Και πραγματικά, όταν βλέπεις αυτό που σου δείχνουν (πχ. τη Μαρία Ιωαννίδου να χορεύει οριεντάλ και με την ανάλογη στολή), θέλεις να μετανοήσεις και να πας γονατιστός στην Παναγιά της Τήνου για να μην ξαναδούν τα ματάκια σου αυτό το θέαμα.
Η λειτουργία του βωβού κινηματογράφου επανέρχεται, σαφέστατα πιο εξελιγμένη. Διαβάζεις το κείμενο που σου εμφανίζουν στην μαύρη οθόνη για λίγα δευτερόλεπτα, όπου προσπαθείς να μαντέψεις τι πρόκειται να ακολουθήσει, και μετά βλέπεις και ακούς αυτό που ακολουθεί. Και φυσικά γελάς. Και συνεχίζεις να γελάς μέχρι να έρθει η επόμενη κάρτα. Όλα μέχρι την επόμενη κάρτα και τους τίτλους τέλους.
Και ακολουθεί η νέα μέρα. Και η νέα εκπομπή της Ελληνοφρένειας στο ραδιόφωνο. Και η νέα εκπομπή στην τηλεόραση. Και κάθομαι και τους ακούω. Και γελάω. Γελάω μαζί τους, με αυτά που λένε, με αυτά που τους λένε. Και σκέφτομαι πόση τρέλα κουβαλάμε μέσα στη ζωή μας, μόνο και μόνο για να τα βγάλουμε πέρα τη σημερινή μέρα και να έρθει η αυριανή.
Γιατί σε τελική ανάλυση, Ελληνοφρενείς είμαστε όλοι μας. Αν δεν ήμασταν, δε θα υπήρχε αυτή η εκπομπή. Θα υπήρχε απλώς η αποτυχία της. Εμείς οι ίδιοι έχουμε δημιουργήσει αυτή την τρέλα, και απλώς έχουν βρεθεί κάποιοι άνθρωποι που μας την παρουσιάζουν έτσι όπως τελικά είναι.
Και ας τους παίρνουμε τηλέφωνο, και ας τους βρίζουμε, και ας γινόμαστε ρεζίλι στο πανελλήνιο. Όσο κι αν δε θέλουμε να αντικρύσουμε την αλήθεια, δυστυχώς αυτή είναι. Ό,τι έχουμε σπείρει, θερίζουμε. Ας αποδεχτούμε τουλάχιστον το ρόλο μας στα πράγματα.
Σας παραθέτω 2 βίντεο που αποτελούν αποσπάσματα της ραδιοφωνικής Ελληνοφρένειας στην επικοινωνία με το Λαό. Αξίζει τον κόπο τόσο να τα ακούσετε όσο και να τα δείτε, καθώς ο/η δημιουργός των βίντεο είχε μεγάλα κέφια όταν τα έφτιαχνε. Κάντε μόνο λίγο υπομονή για να φορτώσουν. 
Απολαύστε τα!
Το δεύτερο βίντεο δε λέει να το περάσει με τίποτα μέσα στο blog, για αυτό θα σας δώσω το απευθείας link.
http://www.youtube.com/watch?v=c8ZoJu_3XPI
PS: Καλό μήνα (έστω και λίγο καθυστερημένα) και καλή εβδομάδα!
Λίγο απ’ όλα
by Trikalos on Σεπ.25, 2009, under Uncategorized
- Γενικά μου τη σπάει η ιδέα του να αφήνω αναξιοπρεπή σχόλια. Γουστάρω πάρα πολύ να σχολιάζω το κείμενο, τη μουσική, τις φωτογραφίες για το πως με έχουν αγγίξει προσωπικά και κυρίως στην ψυχή μου. Με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, όλοι σας το έχετε κάνει αυτό. Ακόμα και κείμενα που έχω διαβάσει και πολλές φορές δεν έχω σχολιάσει γιατί πολύ απλά, δεν υπήρχαν λόγια που θα μπορούσαν να αγγίξουν αυτό που θα ήθελα να εκφράσω.
- Χαίρομαι που υπάρχουν ακόμα άτομα μέσα στην AV που τους αρέσει το γράψιμο και συνεχίζουν και ανεβάζουν κείμενα χωρίς φόβο και πάθος. Γενικά, ποτέ δεν το είχα το θέμα του γραψίματος αλλά πάντα μου άρεσε να διαβάζω τους άλλους. Η ευκαιρία που μου δίνεται να σχολιάσω κιόλας, το κείμενο και να λάβω ενδεχομένως απάντηση από τον/την συγγραφέα αλλά και από άλλους αναγνώστες είναι εκπληκτική. Βέβαια, δεν υπάρχει μόνο η AV, αλλά μου αρέσει ο χώρος εδώ. Είναι το στέκι μου και μου αρέσει. Ακόμα κι αν κάποτε αποφασίσω να φύγω από εδώ, πάλι θα γυρνάω να σας διαβάζω.
- Μου αρέσει ο χώρος της AV (επαναλαμβάνω και τονίζω). OK, έχει και τα κάκα της (βλέπε ανώνυμους και άκυρα blogs), αλλά εμένα μου αρέσει. Άλλωστε, από εδώ μέσα απέκτησα πολλούς φίλους (και ορισμένους εχθρούς στην πορεία, αλλά είναι αρκετά λιγότεροι οπότε…). Θυμίζει παρέα. Ένας ιδιότυπος διαδικτυακός χώρος συνάντησης καλύτερος από το facebook γιατί δεν θα δω μόνο φωτογραφίες σας εδώ μέσα, αλλά σκέψεις σας, κομμάτια της ψυχή σας, κομμάτια του εαυτού σας. Πράγματα που δε θα τα έβλεπα εύκολα σε μία παρέα που θα γνώριζα για πρώτη φορά. Τα πρόσωπα είναι τα χρώματα και οι εικόνες των blogs, τα ονόματα είναι τα nicknames και ό,τι χρειάζεται να γνωρίζω βρίσκεται γραμμένο στα blogs. Ένας όμορφος τόπος συνάντησης και πάρα πολύ ωραίος τρόπος για να γνωρίσεις καινούργια άτομα.
- Οι blogοσυναντήσεις στο παρελθόν έδειξαν πόσο ωραίο είναι να συναντάς κατά πρόσωπο άτομα που διαβάζεις, άτομα που συμπαθείς, άτομα που θαυμάζεις για τον τρόπο σκέψης τους. Θυμάμαι την πρώτη μου blogοσυνάντηση στην οποία γνώρισα πάάάάάάάάρα πολλούς bloggers. Ήταν πολύ ωραία και μιλούσαμε όλοι λες και ήμασταν φίλοι πολλά χρόνια. Τώρα, βέβαια, έχουμε τα E-mail, MSN και τα κινητά όλων όσων θέλουμε να κρατήσουμε επαφή και να κανονίσουμε για ποτό, καφέ ή ο,τιδήποτε άλλο, αλλά και πάλι δεν παύει να είναι ωραίο το συναίσθημα που είχα εκείνη τη βραδιά.
- Μου λείπουν πολύ bloggers που είχα γνωρίσει τότε. Και δεν εννοώ μόνο σαν φυσική παρουσία αλλά κυρίως εδώ, μέσα στην AV. Θα ήθελα πολύ να δω τα κείμενα τους, να τα σχολιάσω, να δουν τα δικά μου, να τα σχολιάσουν. Όσες καινούργιες παρέες και να κάνει κανείς, πάντα του λείπει το παλιό συναίσθημα, το πρώτο σκίρτημα. Γιατί όποτε μου σχολίασαν αυτοί οι bloggers για πρώτη φορά, έτσι αισθανόμουν. Βέβαια, τώρα που το σκέφτομαι, αυτό το συναίσθημα δε διαφέρει καθόλου από το συναίσθημα που έχω ακόμα και τώρα όποτε με σχολιάζει κάποιος. Χμμμ…
- Υπήρξε η ανάγκη να γράψω κάτι, αλλά όσο έγραφα μου έβγαιναν όλο και περισσότερες διάσπαρτες σκέψεις. Καλά λένε πως τρώγοντας έρχεται η όρεξη!
- Σύντομα στο άλλο blog θα υπάρξει καινούργιο post που ελπίζω να σας φανεί χρήσιμο.
- That's all folks!!
Come Back!
by Trikalos on Σεπ.01, 2009, under Uncategorized
OK! OK! OK! Πήγαμε διακοπές, γυρίσαμε, τα κεφάλια μέσα πλέον. Δεν μπορώ να νοσταλγώ το παρελθόν. Ζω στο παρόν και γι' αυτό θέλω να μιλάω. Και ναι, όλα αυτά τα γράφω για να προσπαθήσω να σας ξεγελάσω μετά από 2 μήνες και να πιστέψετε πως όλον αυτό τον καιρό που έλειπα διάβαζα ποίηση ποιότητας, το "Τάδε Έφη Ζαρατούστρα" του Νίτσε και έβλεπα ανελλιπώς τις α-ν-τ-ι-κ-ε-ι-μ-ε-ν-ι-κ-ό-τ-α-τ-ε-ς ειδήσεις του MEGA νοσταλγώντας τον καιρό που η Πτερούλα τελείωνε.
Είσαι ξανθιά, γαλανομάτα, κάνεις καριέρα ως μοντέλο (δεν έβαλα "ψηλή" γιατί δεν μου αρέσει ο κοινωνικός διαχωρισμός βάσει ύψους) και με μεγάλα βυζιά (στήθη/μαστάρια/γαλακτοποιούς αδένες); Αν το μόνο που έχεις κάνει στη ζωή σου είναι να κινείσαι πάνω-κάτω σε 10 μέτρα διαδρόμου με τα βλέματα καρφωμένα πάνω στον πνευματικό σου κόσμο και να μιλάς σε όλους με ναζιάρικη φωνή, δηλώνοντας πως παράτησες το Λύκειο για να κυνηγήσεις τα όνειρα σου (πάντα κάτι όπως το Λύκειο πρέπει να μπαίνει εμπόδιο σε αυτά τα όνειρα), τότε έχεις πολλές ελπίδες να κάνει καριέρα στο γυαλί και αν έχεις όρεξη μπορείς να το προχωρήσεις ένα βήμα παραπάνω να κάνεις καριέρα στο τραγούδι και/ή στο θέατρο. Ειδικά, στο τελευταίο θα μπορείς να κάνεις και βαρυσήμαντες δηλώσεις του στυλ "Το σανίδι είναι σκληρό. Έχει κούραση και πονάει". Ναι μάνα μου. Ειδικά, άμα είναι βρεγμένο…
Είσαι blogger-wannabe; Ψάχνεις τρόπο για να γίνεις γνωστός ή για να μπορέσεις να τραβήξεις έστω και για λίγο τα βλέμματα επάνω σου; Μην προσπαθήσεις να γράψεις ένα δικό σου κείμενο ή μία άποψη δική σου. Κρίμα είναι να κουράζεσαι. Μη γράφεις για το σεξ και τις σεξουαλικές σου εμπειρίες (το έχουν κάνει κι άλλοι/άλλες και δεν έπιασε) εκτός κι αν ανήκεις στην κατηγορία της παραπάνω παραγράφου, οπότε και περιμένουμε και φωτογραφίες και βίντεο. Προσπάθησε να αρπαχτείς είτε με κάποιον γνωστό blogger (ο οποίος κατά πάσα πιθανότητα θα καταφέρει χωρίς ιδιαίτερο κόπο να σε κάνει ρόμπα και να σε στείλει να κρυφτείς στο blogspot), είτε να αρπαχτείς με τον πρώτο που θα διαφωνήσει με τις απόψεις σου. Δώσε λίγη αξία στη ζωή σου επιζητώντας την προσοχή που δε σου αξίζει. Έστω, κι αν ο άλλος σε βρίζει.
Είσαι blogger που γράφει σε άλλο blog και μας κάνεις redirect για να επισκεφτούμε το blog σου εκεί; Μαλακία. Μην προσπαθείς να ανεβάσεις τη δημοτικότητα σου εκεί. Προσπάθησε να κερδίσεις τον κόσμο εδώ. Α! Και αν γίνεται, γράψε κι ένα δικό σου κείμενο. Όχι τίποτ' άλλο, αλλά τα βίντεο με τη Σάσα Μπάστα γυμνή ή ημίγυμνη και οι φωτογραφίες με τις φωτιές στην Αττική δεν μου λένε τίποτα άμα δεν έχουν την προσωπική σου πινελιά. Το blog σου καταλήγει να μοιάζει σαν την Γκουέρνικα του Πικάσο, ζωγραφισμένη από τον Σαλβαδόρ Νταλί και χρωματισμένη από τον μπογιατζή της γειτονιάς.
Είσαι blogger που έχει πολλά σχόλια και γενικά γράφει ωραία κείμενα και όλοι σου ζητάνε να γράφεις πιο συχνα; Μην το σκέφτεσαι. Καν' το! Θέλουμε να σε διαβάζουμε!
Άντε και καλό μας φθινόπωρο παίδες! Χαίρομαι που σας ξαναβρήκα!
Athens takes over the World!
by Trikalos on Ιουλ.09, 2009, under Uncategorized
Το κείμενο αυτό έχει γραφτεί θέλοντας να σατυρίσει όλους
τους βλαμμένους τοπικιστές που ναι μεν κάνουν καλά και αγαπούν τον τόπο
τους, αλλά όταν θίγουν τους άλλους, μειώνοντας τον τόπο καταγωγής τους,
ξεπερνάνε τα όρια.
Επίσης, είναι ένα μεγάλο κράξιμο προς όλους αυτούς που όταν πρωτοήρθα
Αθήνα με κοροϊδεύανε για την προφορά και για το τι εστί σουβλάκι Προς
το παρόν, θα τους δώσω ό,τι τους έδινα και τότε ως απάντηση (ναι, σωστά
μαντέψατε για το τι τους έδινα).
Ζω στην Αθήνα σχεδόν 8 χρόνια. Είδα πολλά καινούργια πράγματα σε αυτή την πόλη. Είδα πολλά παλιά (=σταθερές αξίες) πράγματα που παντού είναι τα ίδια. Αλλά εδώ γνώρισα και κάτι που δεν είχα γνωρίσει στα Τρίκαλα. Εδώ, ladies and gentlemen, γνώρισα το μοναδικό σουβλάκι!
Έχουμε λοιπόν την ταινία "Athens takes over the world" ή αλλιώς Athens Vs Thessaloniki (και όχι μόνο)! Γιατί, πραγματικά, μόνο στην Αθήνα το έχω δει αυτό. Φυσικά, σουβλάκι έχω φάει και στα Τρίκαλα. Όμως, όλοι ξέρουμε πως υπάρχει μία διαφορά σε αυτό που λέμε στη Κεντρική & Βόρεια Ελλάδα σε σχέση με αυτό που εννοείτε οι Αθηναίοι. Όταν πρωτοπήγα σε σουβλατζίδικο στην Αθήνα ακούω έναν από δίπλα μου να παραγγέλνει 5 καλαμάκια. Φανταστείτε το σοκ μου όταν διαπίστωσα πως εννοούσε 5 καλαμάκια με κρέας και όχι 5 καλαμάκια για να πιει φραπέ.
Ατράνταχτο επιχείρημα #1
Ατράνταχτο επιχείρημα #2
Δηλαδή, τα καλαμάκια του καφέ πως τα λέτε; Ρουφηχτήρια;
Το δε θέμα με το γύρο… Πωπωπωπωπω! Ένα σουβλάκι (και εννοούν πίτα με γύρο), το τζατζίκι να μπαίνει στο τέλος για να σου γεμίζει τα χέρια και τη λαδόκολλα, αντί να μπαίνει πάνω στην πίτα, δεν ξέρω τι άλλο να πω!
Δηλαδή, έλεος πια και με αυτόν τον γύρο!
Εδώ θα διαφωνήσω με τον τύπο που έγραψε τα λόγια στην παραπάνω εικόνα. Τζατζίκι βάζεις πάντα. Πρέπει να ζητήσεις να μη σου βάλουν αν δε θες.
Ένα άλλο τραγικό που έχω ακούσει είναι ο παιδικός γύρος. Σαν να λέμε Junior! Το παιδικό το ανακάλυψα πρόσφατα και έχει μόνο γύρο, πατάτα, ντομάτα. Δε λέω, έχει μία λογική, αλλά το να απαιτείς να το ξέρουν σε όλη την Ελλάδα ως κάτι το φυσιολογικό, ε σόρυ αλλά δεν ξέρεις τι σου γίνεται! Και σε τελική ανάλυση, μόνο τα μωρά παιδιά δεν τρώνε τζατζίκι και κρεμμύδι. Από 5 χρονών και πάνω όλοι τρώνε κανονικά. Κι αυτές οι ηλικίες ανήκουν σε παιδιά!
Όχι αγαπητοί μου. Υπάρχουν σαφέστατα λάθη. Δεν λέω, κι εμείς έχουμε τα δικά μας στραβά, αλλά έχετε κι εσείς… Κι αν θέλετε, μπορώ να σας πω ένα τεράστιο λάθος που κάνουμε. Λέμε τη φέτα τυρί και όλα τα κίτρινα τυριά κασέρια (μέχρι να έρθω Αθήνα, έτσι νόμιζα πως είναι το σωστό). Βέβαια, από την άλλη, υπάρχει το επιχείρημα πως την τυρόπιτα δεν τη λέμε φετόπιτα, ούτε την κασερόπιτα κιτρινοτυρόπιτα!
Επίσης, θέλω να δείχνετε μεγάλη υπομονή (γιατί δεν την έχετε δείξει ως τώρα) προς τους φίλους μου τους Θεσσαλονικείς. Μπουγάτσα δεν λέγεται αυτό με την κρέμα. Μπουγάτσα λέγεται το φύλλο, η σφολιάτα (δεν ξέρω πως αλλιώς να το εξηγήσω). Μέσα σε αυτό μπορεί να βάλει κανείς κρέμα, τυρί, σπανάκι, σκατά, ό,τι γουστάρει γενικώς. Οπότε, σταματήστε να τους κοροϊδεύετε για τη μπουγάτσα, γιατί πολύ απλά δεν το κατέχετε!
Οι Θεσσαλονικείς από την άλλη, σταματήστε να χρησιμοποιείτε το επιχείρημα με τον Λευκό Πύργο. Δεν είναι ο Λευκός Πύργος που κάνει τη Θεασσαλονίκη να ξεχωρίζει, αλλά οι άνθρωποι και η ζωή της. Δεν υπάρχει λόγος να κονταροχτυπιέστε με Αθηναίους, Βολιώτες ή δεν ξέρω κι εγώ με ποιους άλλους με επιχείρημα τον Λευκό Πύργο.
Μου θυμίζει το ανέκδοτο με τον Θεσσαλονικιό που πήγε στο εξωτερικό, σε κανά 20αριά πρωτεύουσες (Άμστερνταμ, Παρίσι, Βρυξέλες, Λονδίνο, κτλ.) και το μόνο που είχε να λέει ήταν:
- Καλά είναι ρε μαλάκα, αλλά δεν έχουν και Λευκό Πύργο!
Α, και κάτι ακόμα! Η Θεσσαλονίκη δεν είναι η πιο ερωτική πόλη του κόσμου ή έστω της Ελλάδος. Προσωπικά, όσες φορές έχω πάει Θεσσαλονίκη είτε με αυτοκίνητο, είτε με λεωφορείο, είτε με τραίνο, είτε με πλοίο, είτε με αεροπλάνο, δεν έχω δει ποτέ καμία γυναίκα να έρχεται σε οργασμό. Ούτε εγώ έχω καυλώσει μπαίνοντας στα όρια της πόλης.
Τέλος, ας καταλάβουμε επιτέλους όλοι μας πως δεν υπάρχει σωστό και λάθος τελικά. Υπάρχει αυτό που μάθαμε από μικροί να λέμε και να κάνουμε. Έτσι μας μάθανε, έτσι τα λέμε. όταν το καταλάβουμε αυτό και το σεβαστούμε, θα σταματήσουμε να συμπεριφερόμαστε μαλακισμένα απέναντι στους υπόλοιπους.
Εύρηκα! Εύρηκα! Γιουρίκα! Γιουρίκα!
by Trikalos on Ιουν.23, 2009, under Uncategorized
Το κυνηγούσα από εδώ, το κυνηγούσα από εκεί… Τελικά, μετά κόπων και βασάνων κατόρθωσα να το βρω! Κυρίες και κύριοι, σας παρουσιάζω το πρώτο post ever που γράφτηκε στην AthensVoice!
Ειλικρινά, έχω γαμηθεί στο γέλιο! Όχι τόσο με το περιεκτικό σε νόημα post, όσο με την πλειοψηφία των σχολίων που έχουν ειπωθεί. Διαβάστε και λυώστε!!!
Δεν το πιστευω ψεμματα λετε
Κοινωνικά σχόλια
Σκληρό παζάρι στις Βρυξέλλες
Μονο τοσο θα…
το έγραψα περίπου… mozart1 – 15.12.2005 16:12
14 σχόλια:
| ανώνυμος έγραψε… ΑΦΗΣΑΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΑΧΤΗ ΓΙΑΤΙ??? ΟΛΟΙ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, στίς 7 το απόγευμα ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΧΩΡΑ. ΦΟΡΩΝΤΑΣ ΜΑΥΡΑ. Τρίτη, 28 Αύγουστος 2007 00:12 ο επισκέπτης AGGELIKH έγραψε… ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΕ ΤΙΤΛΟ Το βιβλίο, είναι των Εκδόσεων ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ και κατά τη γνώμη μου έχει καταπληκτικό περιεχόμενο και ως προς τους στίχους και ως προς τα σχόλιά του. Είναι το αγαπημένο μου βιβλίο, γιατί και με αναπαύει και με προβληματίζει θετικά. Τα σχόλιά του προσγειώνουν τον άνθρωπο στην πραγματική αιτία της ύπαρξής του. Βάζουν πνευματικό φρένο στην ξέφρενη πορεία της σημερινής «ανεξήγητης» κατηφόρας που οδηγείται η ανθρωπότητα. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ο απλός και συγχρόνως ο βαθυστόχαστος τρόπος γραψίματος καθώς επίσης και τα κρυμένα νοήματα των στίχων. Το κομμάτι "Σαν να ΄ναι τελευταία κάθε μέρα μου θα ζω" είναι συνταρακτικό και δίνει την πραγματικότητα της ζωής. Σας το γράφω: Σαν νά ΄ναι τελευταία κάθε μέρα μου θα ζω Ότι με πόνεσε πολύ, εγώ το ευχαριστώ *** Ότι με πλήγωσε πολύ, εγώ το συγχωρώ *** Σαν νά ΄ναι τελευταία κάθε μέρα μου θα ζω
Για τα ναρκωτικά γράφει: Για ένα λάθος παιδικό Μα ήρθ΄ η ώρα για να δω *** Ληγμένα νειάτα της ντροπής Ζωή με όριο κοντινό ***
Θ΄ αντισταθώ στον πειρασμό Θέλω κι εγώ ν΄ αγωνισθώ Θέλω κι εγώ να είμαι γω Για την αγάπη γράφει: Σ΄ αγαπώ, Σ΄ αγαπώ, *** Σ΄ αγαπώ, Σ΄ αγαπώ, *** Σ΄ αγαπώ γι΄ αυτό που είσαι Σ΄ αγαπώ γιατί γνωρίζεις Δείτε και μερικά ακόμη αποσπάσματα από το περιεχόμενο το βιβλίου. —————————————————————————- Ίσως τα θέλω μου Ίσως στη θέση μου Κάτι σωτήρες μας χαρίσανε παγίδα Άντρας – γυναίκα, μια ζωή μην ψάχνεις για διαφορές —————————- Λιβάδια και αστροφεγγιές Οι σύγχρονες οι εποχές ——————————————– Αν τα δάκρυά μου δε στερεύαν ———————————————— Πες μου γιατί να περιμένω τη νυκτιά Απ΄ το μηδέν ξεκίνησα ο επισκέπτης sys έγραψε… NA EXETE YGEIA KAI XARA STH ZOH SAS ο επισκέπτης ADM έγραψε… KALH ANASTASH SE OLO TON KOSMO KAI EIRHNH. NA EIMASTE KONTA STOYS SYNANTHROPOYS MAS STIS DYSKOLES STIGMES TOYS. . ο επισκέπτης … έγραψε… ΚΑΙ ΓΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ. ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΑΓΑΠΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ
. ο επισκέπτης nik έγραψε… Απο πότε η πυρηνική ενέργεια, Μήπως εγώ δεν καταλαβαίνω, ή μας ο επισκέπτης fotis έγραψε… kai poios kserei ti allo ο επισκέπτης ΕΛΕΝΑ έγραψε… ο επισκέπτης ΕΘΝΙΚΗ έγραψε… ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΟΜΑΣΤΕ. ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ.
ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ ΣΟΥ. ο επισκέπτης mouses έγραψε…
Καλλιόπη ο επισκέπτης ΕΛΛΑΣ έγραψε… ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ, ΓΥΡΩ ΣΟΥ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΟΥΜΕ. ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΟΥΜΕ ΟΤΙ ΟΙ ο επισκέπτης ΜΡΣ έγραψε… ΜΑΡΟΥΣΙ 2008 ΙΟΥΛΙΟΣ ο επισκέπτης ΣΤΡΟ έγραψε… ΕΝΑ ΑΕΡΑΚΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΙΝΗΣΕΙ ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΕΤΥΧΕΙ ο επισκέπτης reACT festival έγραψε… Βρισκόμαστε σε κινητοποιήσεις από τις 6/12 και διοργανώνουμε αυτό το φεστιβάλ για να δηλώσουμε την εναντίωσή μας σε ότι μας καταπιέζει, μας αδικεί και μας φιμώνει. Δια- Δηλώνουμε τον προβληματισμό και την απόγνωσή μας για όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, κοντά ή μακριά μας, στον μικρόκοσμο που άλλοι έφτιαξαν για μας και εμείς τρέφουμε και συντηρούμε με την απάθεια και την αδιαφορία μας. Μέσα από τη συλλογική αντι- δράση και τη μοναδική έκφραση του καθενός θέλουμε να ανοίξουμε τα μάτια μας σε αυτά που δε θέλουμε να δούμε, τα αυτιά μας σε αυτά που δε θέλουμε να ακούσουμε και το μυαλό μας σε αυτά που δε θέλουμε να καταλάβουμε. Δίνουμε την ευκαιρία σε όποιον νιώθει ότι θέλει να αλλάξει το παρόν του και το μέλλον του να ενώσει τη φωνή του με τη δική μας. www.reactfestival.gr |
Πάρτε με απλά στην Παραδεισένια Πόλη! :-)
by Trikalos on Ιουν.19, 2009, under Uncategorized
Επιτέλους, τίτλοι τέλους! Η εξεταστική μου τελείωσε, μένει να αποφασίσω για διπλωματική (τις καλές μας τις πρόλαβαν. Fuck!), και να ξεκινήσω μία καλοκαιρινή ενασχόληση να βγάλουμε κανα φράγκο, να κάνουμε και κάτι που γουστάρουμε πραγματικά και να περάσουμε ένα πολύ ωραίο καλοκαίρι. Αυτά με τη ζωή μου. Τώρα, ας μπούμε στο κυρίως post.
Πριν ένα χρόνο περίπου, είχα κάνει την αίτηση για το συγκεκριμένο μεταπτυχιακό. Είχα ακούσει καλά λόγια, είχα παλιούς μου συμφοιτητές που ήδη φοιτούσαν εκεί και γενικά θεώρησαν πως είναι κατάλληλο για εμένα. Μιλητό στο μιλητό, μπιριμπιρι μπιριμπιρι, πείστηκα κι εγώ πως μπορώ να ταιριάξω με το κλίμα εκεί. Αποφάσισα να το ξεκινήσω με την προοπτική πως είναι σχετικά βατό και θα μου προσφέρει άπλα χρόνου να ασχοληθώ και με άλλα πράγματα. Η πραγματικότητα απείχε πολύ από τις φήμες…
Οι δυσκολίες άρχισαν από την πρώτη εβδομάδα κιόλας. Οι καθηγητές ναι μεν ήταν συζητήσιμοι, αλλά οι εργασίες, εργασίες! Η ύλη καθόλου συγκεκριμένη, επικρατούσε ένα χάος, και γενικά έχασα τον εαυτό μου που ήξερα. Αισθανόμουν πως σε αυτό το μεταπτυχιακό μπήκα τελικά για να αφήσω τα κόκκαλα μου! Μέσα σε 2 μήνες, αραίωσα τραγικά πολύ με τους φίλους μου, καταλήγοντας να τους βλέπω το πολύ για ένα τσιγάρο στην πλατεία της γειτονιάς, άφησα το blog μου στην τύχη του εντελώς, και δεν έβγαινα αρκετά Σάββατα έξω ούτε για ποτό, ούτε για καφέ. Δηλαδή, έλεος!! Που να ξεκινήσω να δουλεύω κιόλας (πάλι)!
Ακούγοντας τους παλιούς, πιστέψαμε πως το δύσκολο μέρος ήταν το A' Εξάμηνο, και μετά θα μπορέσουμε να κάνουμε ζωάρα! Σκεφτόμασταν μετά την εξεταστική που θα πηγαίναμε διακοπές, πως θα το καίγαμε στα μπουζούκια, και άλλα τέτοια! Για σχέση εκείνο τον καιρό, ούτε λόγος! Δεν γούσταρα να έχω καμία να με πρήζει και να μου λέει πως δεν της δίνω σημασία κτλ. Άσε που απλά δεν είχα χρόνο για ραντεβού. Ήμουν στη φάση "ό,τι κάτσει, όπως κάτσει". Βέβαια, σε αυτή τη φάση ήμουν για αρκετά χρόνια, αλλά εκείνη την περίοδο έγινε ακόμα πιο στάνταρ.
Τελειώνοντας το εξάμηνο, έτυχε να γνωρίσω μία κοπέλα με την οποία συνάψαμε σχέση!
OK, ακούστηκε ξενέρωτο αυτό. Ας το ξαναπάρουμε από την αρχή.
Όταν τελείωσε το εξάμηνο, έτυχε να γνωρίσω μία κοπέλα η οποία ήταν στην ίδια φάση με μένα. Θέλω κάτι σταθερό στη ζωή μου, κάτι στο οποίο μπορώ να στηριχτώ, κάτι που να μου δίνει χώρο ώστε να έχω χρόνο για τον εαυτό μου (πόσο ανάγκη το είχα αυτό!!!), κάτι που να μη με πρήζει. Και χρειαζόμουνα μία γυναίκα στην ερωτική μου ζωή που να εκτιμάω, κάποια που να μου επαναφέρει την πίστη μου στις γυναίκες. Πολύ απλά, δεν ήθελα να μπλέξω με καμμία από αυτές που είχε μέχρι τότε, είτε αυτές ήταν σχέσεις, είτε ήταν one-night-stands. Ειδικά, από την τελευταία κατηγορία, καμία τους δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις.
Κι έτσι ήρθε εκείνη στη ζωή μου. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Απλά, θα αναφερθώ σε αυτό που πραγματικά με κάνει περήφανο για την επιλογή μου (αν και οι γυναίκες επιλέγουνε τον άντρα, αλλά ας το συζητήσουμε μία άλλη φορά). Υπάρχει ένα στοιχείο του χαρακτήρα της που απλά με τρελαίνει (θετικά πάντα). Είναι ειλικρινής. Και όλοι ξέρουμε πόσο σπάνιο είναι αυτό να το βρεις στις μέρες μας. Θα μου πείτε "Και που το ξέρεις;". Η απάντηση έρχεται ευθύς αμέσως, thanks for asking (οικειοποιήθηκα ατάκα του phantom εδώ). Μου έχει μιλήσει ανοιχτά για πάρα πολλά θέματα, και κυρίως αυτά που αφορούν τη σχέση μας. Μου είπε πράγματα, που ενδεχομένως τους περισσότερους άντρες θα τους πείραζαν σε βαθμό που μπορεί και να χωρίζανε, αλλά δε φοβήθηκε να μου τα πει. Μου είπε αλήθειες που δεν είχα ξανακούσει σε σχέση.
Το είχα πολύ ανάγκη αυτό. Με έκανε καλύτερο και συνεχίζει να με κάνει σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Το τέρας όμως του μεταπτυχιακού παραμόνευε στην γωνία. Κι ενώ όλα είχαν ξεκινήσει ωραία και καλά, όλα άρχιζαν να παίρνουν πάλι την κατηφόρα. Άρχιζα να έχω νεύρα, το Πάσχα πέρασε που σήμαινε πως πλησίαζε η εξεταστική και τα deadlines των εργασιών θα μας φτάνανε στο απροχώρητο, επαναλαμβάνονταν τα σκηνικά του Χειμώνα… έλεος!!! Θέλω λίγη ηρεμία! Το χειρότερο όλων ήταν πως είχα αρχίσει να ρουτινιάζω. Συγκεκριμένες ώρες που θα έκανα συγκεκριμένα πράγματα με συγκεκριμένους ανθρώπους. Και όχι, αυτό δε λέγεται οργάνωση και προγραμματισμός. Αυτό λέγεται δεν-έχω-ζωή. Έτσι, το συζήτησα και με ανθρώπους του στενού μου κύκλου και αποφάσισα να αλλάξω. Αν δεν άλλαζα, θα έχανα τα πάντα για ένα γαμώ-μεταπτυχιακό. Απλά, μπαίνει σε δεύτερη μοίρα πλέον στη ζωή μου. Ίσως επειδή τελείωσα με την εξεταστική, ίσως επειδή θα αργήσω να συνεχίσω και πάλι το μεταπτυχιακό, μπορεί να τα λέω όλα αυτά. Αλλά δε με νοιάζει. Σκοπεύω να κάνω ό,τι μπορώ και θέλω και όχι αυτό που μου επιβάλλουν κάποιοι, που σε τελική ανάλυση τους πληρώνω κιόλας και οφείλουν να είναι πιο οργανωμένοι οι ίδιοι.
Ουφ! Δεν θέλω άλλο να το σκέφτομαι αυτά. Τα έχω πραγματικά σιχαθεί. Θέλω να αφήσω να παίξει ένα τραγουδάκι. Κάτι που να μου αρέσει. Έστω μόνο σε μένα.
Artist: Guns 'n' Roses
Album: Apetite For Destruction
Year: 1987
Title: Paradise City
CHORUS x2
Take me down to the paradise city
Where the grass is green
And the girls are pretty
Take me home (Oh, won't you please take me home)
Just an urchin livin' under the street
I'm a hard case that's tough to beat
I'm your charity case
So by me somethin' to eat
I'll pay you at another time
Take it to the end of the line
Rags to riches
Or so they say
You gotta
Keep pushin' for the fortune and fame
You know it's, it's all a gamble
When it's just a game
You treat it like a capitol crime
Everybody' doin' their time
CHORUS x2
Strapped in the chair of the city's gas chamber
Why I'm here, I can't quite remember
The surgoen general say's it's hazardous to breathe
I'd have another cigarette
But I can't see
Tell me that you're gonna believe
CHORUS x2
So far away x4
Capitain America's been torn apart
Now he's a court jester
With a broken heart
He said turn me around
And take me back to the start
I must be losing my mind
"Are you blind?!"
I've seen it all a mllion times
CHORUS x4
I want to go
I want to know
Oh, won't you please take me home
I want to see
Oh, look at me
Oh, won't you please take me home
Take me down to the paradise city
Where the grass is green
And the girls are pretty
Take me home (Oh, won't you please take me home)
Take me down to the paradise city
Where the grass is green
And the girls are pretty
Oh, won't you please take me home
Take me down
Oh yeah
Beat me down
Oh, won't you please take me home
I want to see
Oh, look at me
Oh, won't you please take me home
I want to see
Boy, I'm gonna be mean
Oh, oh take me home
Take me down to the paradise city
Where the grass is green
And the girls are pretty
Oh, won't you please take me home
I want to go
I want to know
Oh, won't you please take me hooooooome
Baby
Το τραγούδι έπαιξε πολύ δυνατά όταν τελείωσα την εξεταστική. Επίσης, έπαιξε τρελά σε όλη τη διάρκεια συγγραφής αυτού του post προκειμένου να βγει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Μπορεί να μην ταιριάζει με το ύφος του όλου post, σίγουρα ταιριάζει με τα συναισθήματα μου.
Κάτι τελευταίο που θα ήθελα να κάνω, είναι να ευχαριστήσω τον φίλτατο vlavo που του ζήτησα λίγες ώρες πριν να γράψω το τελευταίο μάθημα να μου στείλουν όλοι οι συντελεστές της πρωινής του εκπομπής στον STAR FM θετική ενέργεια και σκέψη. Το έκανε, μου έστειλαν και πήγα να γράψω. Δεν ξέρω αν έγραψα όντως καλά, αλλά σίγουρα πήγα με άψογη διάθεση. Γι' αυτό θα ευχαριστήσω και πάλι τον vlavo, τους συντελεστές και τον STAR FM. Μπήκα με χαμόγελο και βγήκα με χαμόγελο.
ΥΓ1: Ξέρω, είχα πει πως δε θα πω για τη ζωή μου, αλλά αυτό μου βγήκε να κάνω
σε post τελικά. Αισθάνομαι πως σας κούρασα, αλλά ήθελα να τα μοιραστώ
και μαζί σας.
ΥΓ2: Τα έσοδα της διαφήμισης του STAR FM μέσω του blog μου, να διατεθούν στον σκοπό δροσίσματος αδέσποτων ζώων, όπως κάνει ο phantom στον αξιολάτρευτο γάτο του, Μαξ.
ΥΓ3:
ΥΓ4: ))))))))))))))))))))))))
Προσπαθώ πολύ, αλλά τελώ εν μέσω περιόδου.
by Trikalos on Ιουν.10, 2009, under Uncategorized
Τι να κάνω κύριοι (και κυρίες! Μη σας ξεχνάμε και μας κάνετε παράπονα.); Προσπάθησα πολύ να είμαι στο κλίμα αλλά δεν τα κατάφερα. Προσπάθησα να είμαι στο κλίμα των Ευροεκλογών, αλλά βαρέθηκα να ασχολούμαι με τις μαλακίες των αλλωνών. Εγώ μία φορά τον έριξα και τον έριξα όπως του αρμόζει. Με πάθος, αξιοπρέπεια και κυρίως από πάνω. Τα άτομα της εφορευτικής επιτροπής πρέπει να ήταν τα μεγαλύτερα παρτάλια που έχουν περάσει ποτέ από αυτή τη θέση, καθότι δεν μπήκανε καν στη διαδικασία να μου ελέγξουν τον φάκελο, ούτε να τραβήξουν το βιβλίο που υπήρχε από πάνω από την κάλπη για να το ρίξω (υποθέτω πως βάσει κανονισμού μόνο αυτοί πρέπει να αγγίζουν την κάλπη κι όχι ο κάθένας που περνάει για να τον ρίξει).
Κι αν αναρωτιέστε γιατί λέω συνέχεια "τον" και όχι "την", δεν είναι επειδή κόλλησα κανά Τρικαλινό χούι. Είναι επειδή θέλω να κάνετε σεξουαλικούς συνειρμούς με το μυαλό σας. Έτσι λέω "τον" ψήφο και όχι "την" ψήφο. Απλά, για να εξηγούμαστε.
Γενικά, έχω και περίοδο αυτές τις μέρες. Έχω νεύρα, δεν γουστάρω τίποτα, κάνω επιδρομή στο ψυγείο (έχω φάει 3 πιάτα μακαρόνια και μισό κοτόπουλο μαζί με 2 γαβάθες μαρούλι με ρόκα και τριμμένη παρμεζάνα, περιχυμένη με αγνό, παρθένο ελειόλαδο και βαλσάμικο ξύδι. Και αυτά για μεσημεριανό, μόνο την πρώτη μέρα της περιόδου!!), δεν κάνω σεξ γιατί δεν έχω χρόνο (ενώ η όρεξη είναι άφθονη) και γενικά πονάει όλο μου το είναι. Δεν μπορώ να κάνω, όπως, τίποτα γι' αυτό. Το καλύτερο φάρμακο είναι το διάβασμα. Η εξεταστική περίοδος πλησιάζει, 2 μαθήματα έχω να δώσω, ας τα δώσω να πάνε στο διάολο κι αυτά, κι ακόμα παραπέρα. Άντε να απολαύσουμε λίγο καλοκαίρι.
Πάντως, αυτές τις μέρες διασκέδασα τρομερά με όλο αυτό το σκηνικό. Προ-ευρω-εκλογική περίοδος, πολιτικά καρφιά, δημοσκοπήσεις, κόντρα δημοσκοπήσεις, αφίσες, προεκλογικά σποτ (τρελό γέλιο με όλα τα σποτ και κυρίως με αυτά που τους σατιρίζανε), και γενικά το είδα σαν ένα πανηγυράκι των ατόμων που ασχολούνται με την πολιτική (και όχι με τα κοινά). Διαχωρίζω την πολιτική με την ενασχόληση από τα κοινά, γιατί εδώ και πάάάάάάρα πολλά χρόνια ο διαχωρισμός αυτός υπήρξε από μόνος του. Απλά, τον είχαμε σαν ένα κοινό μυστικό. Τώρα μας το λένε κατάμουτρα τα σκάνδαλα και οι δημοσιογράφοι τύπου Τριανταφυλλόπουλου πως οι περισσότεροι πολιτικοί είναι παρτάκηδες και γενικά τα πέρνουν χοντρά (αναλόγως και της θέσης τους). Κρίμα, και ήθελα να κρατήσω ακόμα την πεποίθηση πως δεν είναι όλα σκατά, αλλά το σχέδιο τους να μας κάνουν όλους EMO μάλλον θα πετύχει. :-Ρ
Παρεπιπτόντως να πως 2 πράγματα σχετικά με το FaceBook που μου την έχουνε δώσει πολύ άσχημα αυτές τις μέρες. Πρώτον, το γεγονός πως λάβαινα συνέχεια προσκλήσεις από γνωστούς μου για να πάω σε προεκλογικές συναντήσεις, ενώ ξέρουν πως δεν πρόκειται ποτέ να πάω, ούτε κι αν μοιράζουν δωρεάν σουβλάκια από το καλύτερο γυράδικο όλης της γης. Δεύτερον, μου τη δίνουν πολύ, μα πάρα πολύ, σε σημείο που θέλω να ουρλιάξω από την αγανάκτηση μου, όταν βλέπω μυνήματα κατάστασης του στυλ "VARIEMAI NA DIAVASWWWWWWWWWWWWWWWW" ή "PAW GIA NA KANW ENA MPANAKIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII KAI META THA VGW GIA KAFEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE" ή "DEN KSERW SE POIO CLUB NA PAW APOPSEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE". Μου την δίνει το άνευ λόγου greeklish. Μου τη δίνει το μακρόσυρτο φωνήεν (θέλω ειλικρινά να σπάσω το πληκτρολόγιο στο κεφάλι όποιου/ας το κάνει συνεχώς). Μου την δίνουν τα αυτονοήτα μυνήματα (όπως το πρώτο), τα βλακώδη μυνήματα (όπως το δεύτερο) και τα μυνήματα που πραγματικά υποτιμούν τη νοημοσύνη μας (όπως το τρίτο, σε συνδυασμό με τα παραπάνω). Μου τη δίνει πως το ίδιο άτομο είναι ικανό να γράψει αυτά τα μυνήματα μέσα σε 10'. Πας να πεις μετά "Τράβα δούλεψε, να δεις εκεί ζόρια;" ή το αφήνεις στην ησυχία του το έρμο, επειδή δεν του μάθανε οι γονείς του να είναι άνθρωπος; Όταν και το ίδιο θα τελέσει σε περίοδο πείνας επειδή δεν θα έχει τον μπαμπά και τη μαμά από πίσω να του παίρνουνε ό,τι μαλακίες γουστάρει λες και είναι 2 χρονών, θα του πως εγώ μετά! Και μιλάμε για άτομα ενήλικα, έτσι; Δεν μιλάμε για πιτσιρίκια.
Ας επιστρέψουμε στα προηγούμενα τώρα. Τα είπα και ξεθύμανα!!
Ο μεγάλος χαμένος φέτος των Ευρωεκλογών είναι οι εταιρίες δημοσκοπήσεων που πραγματικά ΤΟΝ ΗΠΙΑΝΕ!!! Μεγάλη η χαρά μας για το γεγονός αυτό. Μας τα είχανε πρήξει όλον αυτό τον καιρό της προεκλογικής περιόδου ποιος θα βγει και ποιος θα μπει και ποιος θα μείνει στα ίδια και δεν ξέρω αν το μεσημέρι θα μαγειρέψω μύδια! Καλά τα είπε και ο φίλτατος vlavo στο post του. Έτσι είναι τα πράγματα κι όχι αλλιώς.
Κι επειδή αρκετά είπαμε για περιόδους λέω να σας κάνω να γελάσετε με κάποια ωραία video που ανακάλυψα στο διαδίκτυο και θέλω πολύ να τα μοιραστώ μαζί σας.
Τα 2 βίντεο που ακολουθούν τα ανακάλυψε η pasxlitsatimwros και μου τα έστειλε πριν καιρό και είπα να τα ανεβάσω σήμερα. Ναι, το ξέρω πως κινούμαι με ρυθμούς χελώνας! :-Ρ
Aυτό το video (το από κάτω εννοώ) το είχε ανεβάσει και παλιότερα ο thios, αλλά νομίζω πως πρέπει να το ξαναδούμε όλοι.
Κι ένα κομμάτι με το οποίο όλοι οι άντρες θα ταυτιστούμε (και ορισμένες γυναίκες πιστεύω).
Καλημέρες!
*Το κείμενο έγινε updated στις 10/06/2009 17:53 για να γίνουν ορισμένες απαραίτητες διορθώσεις και προσθήκες.
Λυπάμαι πολύ.
by Trikalos on Μάι.02, 2009, under Uncategorized
Τον τελευταίο καιρό βλέπω και διαβάζω πράγματα σε posts που απλά με κάνουν να λυπάμαι.
Λυπάμαι πολύ για τους bloggers που εκμεταλλεύονται δυνατότητες του χώρου αυτού ("τυχαία" αναφέρω τη δυνατότητα αλλαγής της ώρας και της ημερομηνίας), μόνο και μόνο για να μένουν βδομάδες στην πρώτη σελίδα των blogs. Πλήρης ασέβεια προς τους άλλους bloggers αλλά και τους αναγνώστες.
Λυπάμαι πολύ για τους bloggers που εκμεταλλεύονται την ελευθερία του
λόγου μόνο και μόνο για να βλάψουνε άλλους ανθρώπους. Δεν τους βλάπτουν
στην ουσία, αλλά είναι κρίμα να βλέπεις τόσο δηλητήριο χυμένο σε μελάνι.
Λυπάμαι πολύ που κάποιοι εκνευρίζονται με τα τεκτενόμενα. Απλά μην ασχολείστε με τα attention freaks. Υπάρχει και η άλλη οδός αντιμετώπισής τους.
Λυπάμαι πολύ για αυτόν τον χώρο που τους φιλοξενεί. Προστατεύει περισσότερο τους θύτες παρά εμάς που απλά γράφουμε και σχολιάζουμε. Είναι κρίμα μία τέτοια αποστασιοποιήση από πλευράς των ιδιοκτητών, ειδικά άμα σκεφτεί κανείς πως εμείς οι bloggers ανεβάζουμε την επισκεψημότητα της σελίδας τους κατά πολύ.
Απλά λυπάμαι…
BARABA
by Trikalos on Απρ.15, 2009, under Uncategorized
Λοιπόν, OK. Καλό το Πάσχα, καλές οι γιορτές, καλό και το φαγοπότι, αλλά έχουμε την τάση να ξεχνάμε κάποια σημαντικά στοιχεία. Στην ιστορία της Σταύρωσης δεν υπήρχε μόνο ο Χριστός. Υπήρχαν οι ληστές που εσταυρώθησαν εκατέρωθεν του J.C. (Jesus Christ), υπήρχαν οι μαθητές που κοιτούσαν ανήμποροι τον Εσταυρωμένο, ο Πόντιος Πιλάτος που ήξερε να πλένει τα χέρια του, και πάρα πολλοί άλλοι αφανείς "ήρωες". Ένας από αυτούς τους ήρωες είναι και ο Βαραβάς.
Σύμφωνα με την ιστορία, ο Βαραβάς ήταν το θύμα (ούτως ή άλλως θα τον σταύρωναν) που επέλεξε ο Πόντιος Πιλάτος για να γλυτώσει ο Χριστός τη σταύρωση, βάζοντας το δίλλημα στο λαό "Ή τον έναν, ή τον άλλον". Ο λαός επέμενε να σταυρωθεί ο Χριστός και ο Βαραβάς τη γλύτωσε.
Πρόσφατα, υπέπεσε στη αντίληψη μου πως υπάρχει μία ταινία η οποία αναφέρεται στο Βαραβά. Μία ταινία απύθμενου κάλους και προσωπικότητας. Una protagonista, cento milli komparsoi. Πιστεύω πως αξίζει τον κόπο να παρακολουθήσετε τουλάχιστον το trailer, άγιες μέρες που έχουμε.
Άντε και καλό μας Πάσχα!
trikalos