Το κυνηγούσα από εδώ, το κυνηγούσα από εκεί… Τελικά, μετά κόπων και βασάνων κατόρθωσα να το βρω! Κυρίες και κύριοι, σας παρουσιάζω το πρώτο post ever που γράφτηκε στην AthensVoice!

Ειλικρινά, έχω γαμηθεί στο γέλιο! Όχι τόσο με το περιεκτικό σε νόημα post, όσο με την πλειοψηφία των σχολίων που έχουν ειπωθεί. Διαβάστε και λυώστε!!!

Δεν το πιστευω ψεμματα λετε

Κοινωνικά σχόλια

Σκληρό παζάρι στις Βρυξέλλες

Μονο τοσο θα…

το έγραψα περίπου… mozart1 – 15.12.2005 16:12

14 σχόλια:

Επιτέλους, τίτλοι τέλους! Η εξεταστική μου τελείωσε, μένει να αποφασίσω για διπλωματική (τις καλές μας τις πρόλαβαν. Fuck!), και να ξεκινήσω μία καλοκαιρινή ενασχόληση να βγάλουμε κανα φράγκο, να κάνουμε και κάτι που γουστάρουμε πραγματικά και να περάσουμε ένα πολύ ωραίο καλοκαίρι. Αυτά με τη ζωή μου. Τώρα, ας μπούμε στο κυρίως post.

Πριν ένα χρόνο περίπου, είχα κάνει την αίτηση για το συγκεκριμένο μεταπτυχιακό. Είχα ακούσει καλά λόγια, είχα παλιούς μου συμφοιτητές που ήδη φοιτούσαν εκεί και γενικά θεώρησαν πως είναι κατάλληλο για εμένα. Μιλητό στο μιλητό, μπιριμπιρι μπιριμπιρι, πείστηκα κι εγώ πως μπορώ να ταιριάξω με το κλίμα εκεί. Αποφάσισα να το ξεκινήσω με την προοπτική πως είναι σχετικά βατό και θα μου προσφέρει άπλα χρόνου να ασχοληθώ και με άλλα πράγματα. Η πραγματικότητα απείχε πολύ από τις φήμες…

Οι δυσκολίες άρχισαν από την πρώτη εβδομάδα κιόλας. Οι καθηγητές ναι μεν ήταν συζητήσιμοι, αλλά οι εργασίες, εργασίες! Η ύλη καθόλου συγκεκριμένη, επικρατούσε ένα χάος, και γενικά έχασα τον εαυτό μου που ήξερα. Αισθανόμουν πως σε αυτό το μεταπτυχιακό μπήκα τελικά για να αφήσω τα κόκκαλα μου! Μέσα σε 2 μήνες, αραίωσα τραγικά πολύ με τους φίλους μου, καταλήγοντας να τους βλέπω το πολύ για ένα τσιγάρο στην πλατεία της γειτονιάς, άφησα το blog μου στην τύχη του εντελώς, και δεν έβγαινα αρκετά Σάββατα έξω ούτε για ποτό, ούτε για καφέ. Δηλαδή, έλεος!! Που να ξεκινήσω να δουλεύω κιόλας (πάλι)!

Ακούγοντας τους παλιούς, πιστέψαμε πως το δύσκολο μέρος ήταν το A' Εξάμηνο, και μετά θα μπορέσουμε να κάνουμε ζωάρα! Σκεφτόμασταν μετά την εξεταστική που θα πηγαίναμε διακοπές, πως θα το καίγαμε στα μπουζούκια, και άλλα τέτοια! Για σχέση εκείνο τον καιρό, ούτε λόγος! Δεν γούσταρα να έχω καμία να με πρήζει και να μου λέει πως δεν της δίνω σημασία κτλ. Άσε που απλά δεν είχα χρόνο για ραντεβού. Ήμουν στη φάση "ό,τι κάτσει, όπως κάτσει". Βέβαια, σε αυτή τη φάση ήμουν για αρκετά χρόνια, αλλά εκείνη την περίοδο έγινε ακόμα πιο στάνταρ.

Τελειώνοντας το εξάμηνο, έτυχε να γνωρίσω μία κοπέλα με την οποία συνάψαμε σχέση!

OK, ακούστηκε ξενέρωτο αυτό. Ας το ξαναπάρουμε από την αρχή.

Όταν τελείωσε το εξάμηνο, έτυχε να γνωρίσω μία κοπέλα η οποία ήταν στην ίδια φάση με μένα. Θέλω κάτι σταθερό στη ζωή μου, κάτι στο οποίο μπορώ να στηριχτώ, κάτι που να μου δίνει χώρο ώστε να έχω χρόνο για τον εαυτό μου (πόσο ανάγκη το είχα αυτό!!!), κάτι που να μη με πρήζει. Και χρειαζόμουνα μία γυναίκα στην ερωτική μου ζωή που να εκτιμάω, κάποια που να μου επαναφέρει την πίστη μου στις γυναίκες. Πολύ απλά, δεν ήθελα να μπλέξω με καμμία από αυτές που είχε μέχρι τότε, είτε αυτές ήταν σχέσεις, είτε ήταν one-night-stands. Ειδικά, από την τελευταία κατηγορία, καμία τους δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις.

Κι έτσι ήρθε εκείνη στη ζωή μου. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Απλά, θα αναφερθώ σε αυτό που πραγματικά με κάνει περήφανο για την επιλογή μου (αν και οι γυναίκες επιλέγουνε τον άντρα, αλλά ας το συζητήσουμε μία άλλη φορά). Υπάρχει ένα στοιχείο του χαρακτήρα της που απλά με τρελαίνει (θετικά πάντα). Είναι ειλικρινής. Και όλοι ξέρουμε πόσο σπάνιο είναι αυτό να το βρεις στις μέρες μας. Θα μου πείτε "Και που το ξέρεις;". Η απάντηση έρχεται ευθύς αμέσως, thanks for asking (οικειοποιήθηκα ατάκα του phantom εδώ). Μου έχει μιλήσει ανοιχτά για πάρα πολλά θέματα, και κυρίως αυτά που αφορούν τη σχέση μας. Μου είπε πράγματα, που ενδεχομένως τους περισσότερους άντρες θα τους πείραζαν σε βαθμό που μπορεί και να χωρίζανε, αλλά δε φοβήθηκε να μου τα πει. Μου είπε αλήθειες που δεν είχα ξανακούσει σε σχέση.

Το είχα πολύ ανάγκη αυτό. Με έκανε καλύτερο και συνεχίζει να με κάνει σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Το τέρας όμως του μεταπτυχιακού παραμόνευε στην γωνία. Κι ενώ όλα είχαν ξεκινήσει ωραία και καλά, όλα άρχιζαν να παίρνουν πάλι την κατηφόρα. Άρχιζα να έχω νεύρα, το Πάσχα πέρασε που σήμαινε πως πλησίαζε η εξεταστική και τα deadlines των εργασιών θα μας φτάνανε στο απροχώρητο, επαναλαμβάνονταν τα σκηνικά του Χειμώνα… έλεος!!! Θέλω λίγη ηρεμία! Το χειρότερο όλων ήταν πως είχα αρχίσει να ρουτινιάζω. Συγκεκριμένες ώρες που θα έκανα συγκεκριμένα πράγματα με συγκεκριμένους ανθρώπους. Και όχι, αυτό δε λέγεται οργάνωση και προγραμματισμός. Αυτό λέγεται δεν-έχω-ζωή. Έτσι, το συζήτησα και με ανθρώπους του στενού μου κύκλου και αποφάσισα να αλλάξω. Αν δεν άλλαζα, θα έχανα τα πάντα για ένα γαμώ-μεταπτυχιακό. Απλά, μπαίνει σε δεύτερη μοίρα πλέον στη ζωή μου. Ίσως επειδή τελείωσα με την εξεταστική, ίσως επειδή θα αργήσω να συνεχίσω και πάλι το μεταπτυχιακό, μπορεί να τα λέω όλα αυτά. Αλλά δε με νοιάζει. Σκοπεύω να κάνω ό,τι μπορώ και θέλω και όχι αυτό που μου επιβάλλουν κάποιοι, που σε τελική ανάλυση τους πληρώνω κιόλας και οφείλουν να είναι πιο οργανωμένοι οι ίδιοι.

Ουφ! Δεν θέλω άλλο να το σκέφτομαι αυτά. Τα έχω πραγματικά σιχαθεί. Θέλω να αφήσω να παίξει ένα τραγουδάκι. Κάτι που να μου αρέσει. Έστω μόνο σε μένα.

Subscribe Free
Add to my Page

Artist: Guns 'n' Roses
Album: Apetite For Destruction
Year: 1987
Title: Paradise City

I want to go
I want to know
Oh, won't you please take me hooooooome
Baby

Το τραγούδι έπαιξε πολύ δυνατά όταν τελείωσα την εξεταστική. Επίσης, έπαιξε τρελά σε όλη τη διάρκεια συγγραφής αυτού του post προκειμένου να βγει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Μπορεί να μην ταιριάζει με το ύφος του όλου post, σίγουρα ταιριάζει με τα συναισθήματα μου.

Κάτι τελευταίο που θα ήθελα να κάνω, είναι να ευχαριστήσω τον φίλτατο vlavo που του ζήτησα λίγες ώρες πριν να γράψω το τελευταίο μάθημα να μου στείλουν όλοι οι συντελεστές της πρωινής του εκπομπής στον STAR FM θετική ενέργεια και σκέψη. Το έκανε, μου έστειλαν και πήγα να γράψω. Δεν ξέρω αν έγραψα όντως καλά, αλλά σίγουρα πήγα με άψογη διάθεση. Γι' αυτό θα ευχαριστήσω και πάλι τον vlavo, τους συντελεστές και τον STAR FM. Μπήκα με χαμόγελο και βγήκα με χαμόγελο.

ΥΓ1: Ξέρω, είχα πει πως δε θα πω για τη ζωή μου, αλλά αυτό μου βγήκε να κάνω
σε post τελικά. Αισθάνομαι πως σας κούρασα, αλλά ήθελα να τα μοιραστώ
και μαζί σας.

ΥΓ2: Τα έσοδα της διαφήμισης του STAR FM μέσω του blog μου, να διατεθούν στον σκοπό δροσίσματος αδέσποτων ζώων, όπως κάνει ο phantom στον αξιολάτρευτο γάτο του, Μαξ.

ΥΓ3:

ΥΓ4: ))))))))))))))))))))))))

Τι να κάνω κύριοι (και κυρίες! Μη σας ξεχνάμε και μας κάνετε παράπονα.); Προσπάθησα πολύ να είμαι στο κλίμα αλλά δεν τα κατάφερα. Προσπάθησα να είμαι στο κλίμα των Ευροεκλογών, αλλά βαρέθηκα να ασχολούμαι με τις μαλακίες των αλλωνών. Εγώ μία φορά τον έριξα και τον έριξα όπως του αρμόζει. Με πάθος, αξιοπρέπεια και κυρίως από πάνω. Τα άτομα της εφορευτικής επιτροπής πρέπει να ήταν τα μεγαλύτερα παρτάλια που έχουν περάσει ποτέ από αυτή τη θέση, καθότι δεν μπήκανε καν στη διαδικασία να μου ελέγξουν τον φάκελο, ούτε να τραβήξουν το βιβλίο που υπήρχε από πάνω από την κάλπη για να το ρίξω (υποθέτω πως βάσει κανονισμού μόνο αυτοί πρέπει να αγγίζουν την κάλπη κι όχι ο κάθένας που περνάει για να τον ρίξει).

Κι αν αναρωτιέστε γιατί λέω συνέχεια "τον" και όχι "την", δεν είναι επειδή κόλλησα κανά Τρικαλινό χούι. Είναι επειδή θέλω να κάνετε σεξουαλικούς συνειρμούς με το μυαλό σας. Έτσι λέω "τον" ψήφο και όχι "την" ψήφο. Απλά, για να εξηγούμαστε.

Γενικά, έχω και περίοδο αυτές τις μέρες. Έχω νεύρα, δεν γουστάρω τίποτα, κάνω επιδρομή στο ψυγείο (έχω φάει 3 πιάτα μακαρόνια και μισό κοτόπουλο μαζί με 2 γαβάθες μαρούλι με ρόκα και τριμμένη παρμεζάνα, περιχυμένη με αγνό, παρθένο ελειόλαδο και βαλσάμικο ξύδι. Και αυτά για μεσημεριανό, μόνο την πρώτη μέρα της περιόδου!!), δεν κάνω σεξ γιατί δεν έχω χρόνο (ενώ η όρεξη είναι άφθονη) και γενικά πονάει όλο μου το είναι. Δεν μπορώ να κάνω, όπως, τίποτα γι' αυτό. Το καλύτερο φάρμακο είναι το διάβασμα. Η εξεταστική περίοδος πλησιάζει, 2 μαθήματα έχω να δώσω, ας τα δώσω να πάνε στο διάολο κι αυτά, κι ακόμα παραπέρα. Άντε να απολαύσουμε λίγο καλοκαίρι.

Πάντως, αυτές τις μέρες διασκέδασα τρομερά με όλο αυτό το σκηνικό. Προ-ευρω-εκλογική περίοδος, πολιτικά καρφιά, δημοσκοπήσεις, κόντρα δημοσκοπήσεις, αφίσες, προεκλογικά σποτ (τρελό γέλιο με όλα τα σποτ και κυρίως με αυτά που τους σατιρίζανε), και γενικά το είδα σαν ένα πανηγυράκι των ατόμων που ασχολούνται με την πολιτική (και όχι με τα κοινά). Διαχωρίζω την πολιτική με την ενασχόληση από τα κοινά, γιατί εδώ και πάάάάάάρα πολλά χρόνια ο διαχωρισμός αυτός υπήρξε από μόνος του. Απλά, τον είχαμε σαν ένα κοινό μυστικό. Τώρα μας το λένε κατάμουτρα τα σκάνδαλα και οι δημοσιογράφοι τύπου Τριανταφυλλόπουλου πως οι περισσότεροι πολιτικοί είναι παρτάκηδες και γενικά τα πέρνουν χοντρά (αναλόγως και της θέσης τους). Κρίμα, και ήθελα να κρατήσω ακόμα την πεποίθηση πως δεν είναι όλα σκατά, αλλά το σχέδιο τους να μας κάνουν όλους EMO μάλλον θα πετύχει. :-Ρ

Παρεπιπτόντως να πως 2 πράγματα σχετικά με το FaceBook που μου την έχουνε δώσει πολύ άσχημα αυτές τις μέρες. Πρώτον, το γεγονός πως λάβαινα συνέχεια προσκλήσεις από γνωστούς μου για να πάω σε προεκλογικές συναντήσεις, ενώ ξέρουν πως δεν πρόκειται ποτέ να πάω, ούτε κι αν μοιράζουν δωρεάν σουβλάκια από το καλύτερο γυράδικο όλης της γης. Δεύτερον, μου τη δίνουν πολύ, μα πάρα πολύ, σε σημείο που θέλω να ουρλιάξω από την αγανάκτηση μου, όταν βλέπω μυνήματα κατάστασης του στυλ "VARIEMAI NA DIAVASWWWWWWWWWWWWWWWW" ή "PAW GIA NA KANW ENA MPANAKIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII KAI META THA VGW GIA KAFEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE" ή "DEN KSERW SE POIO CLUB NA PAW APOPSEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE". Μου την δίνει το άνευ λόγου greeklish. Μου τη δίνει το μακρόσυρτο φωνήεν (θέλω ειλικρινά να σπάσω το πληκτρολόγιο στο κεφάλι όποιου/ας το κάνει συνεχώς). Μου την δίνουν τα αυτονοήτα μυνήματα (όπως το πρώτο), τα βλακώδη μυνήματα (όπως το δεύτερο) και τα μυνήματα που πραγματικά υποτιμούν τη νοημοσύνη μας (όπως το τρίτο, σε συνδυασμό με τα παραπάνω). Μου τη δίνει πως το ίδιο άτομο είναι ικανό να γράψει αυτά τα μυνήματα μέσα σε 10'. Πας να πεις μετά "Τράβα δούλεψε, να δεις εκεί ζόρια;" ή το αφήνεις στην ησυχία του το έρμο, επειδή δεν του μάθανε οι γονείς του να είναι άνθρωπος; Όταν και το ίδιο θα τελέσει σε περίοδο πείνας επειδή δεν θα έχει τον μπαμπά και τη μαμά από πίσω να του παίρνουνε ό,τι μαλακίες γουστάρει λες και είναι 2 χρονών, θα του πως εγώ μετά! Και μιλάμε για άτομα ενήλικα, έτσι; Δεν μιλάμε για πιτσιρίκια.

Ας επιστρέψουμε στα προηγούμενα τώρα. Τα είπα και ξεθύμανα!!

Ο μεγάλος χαμένος φέτος των Ευρωεκλογών είναι οι εταιρίες δημοσκοπήσεων που πραγματικά ΤΟΝ ΗΠΙΑΝΕ!!! Μεγάλη η χαρά μας για το γεγονός αυτό. Μας τα είχανε πρήξει όλον αυτό τον καιρό της προεκλογικής περιόδου ποιος θα βγει και ποιος θα μπει και ποιος θα μείνει στα ίδια και δεν ξέρω αν το μεσημέρι θα μαγειρέψω μύδια! Καλά τα είπε και ο φίλτατος vlavo στο post του. Έτσι είναι τα πράγματα κι όχι αλλιώς.

Κι επειδή αρκετά είπαμε για περιόδους λέω να σας κάνω να γελάσετε με κάποια ωραία video που ανακάλυψα στο διαδίκτυο και θέλω πολύ να τα μοιραστώ μαζί σας.

Τα 2 βίντεο που ακολουθούν τα ανακάλυψε η pasxlitsatimwros και μου τα έστειλε πριν καιρό και είπα να τα ανεβάσω σήμερα. Ναι, το ξέρω πως κινούμαι με ρυθμούς χελώνας! :-Ρ

Aυτό το video (το από κάτω εννοώ) το είχε ανεβάσει και παλιότερα ο thios, αλλά νομίζω πως πρέπει να το ξαναδούμε όλοι.

Κι ένα κομμάτι με το οποίο όλοι οι άντρες θα ταυτιστούμε (και ορισμένες γυναίκες πιστεύω).

Καλημέρες!

*Το κείμενο έγινε updated στις 10/06/2009 17:53 για να γίνουν ορισμένες απαραίτητες διορθώσεις και προσθήκες.