Πάρτε με απλά στην Παραδεισένια Πόλη! :-)
by Trikalos on Ιουν.19, 2009, under Uncategorized
Επιτέλους, τίτλοι τέλους! Η εξεταστική μου τελείωσε, μένει να αποφασίσω για διπλωματική (τις καλές μας τις πρόλαβαν. Fuck!), και να ξεκινήσω μία καλοκαιρινή ενασχόληση να βγάλουμε κανα φράγκο, να κάνουμε και κάτι που γουστάρουμε πραγματικά και να περάσουμε ένα πολύ ωραίο καλοκαίρι. Αυτά με τη ζωή μου. Τώρα, ας μπούμε στο κυρίως post.
Πριν ένα χρόνο περίπου, είχα κάνει την αίτηση για το συγκεκριμένο μεταπτυχιακό. Είχα ακούσει καλά λόγια, είχα παλιούς μου συμφοιτητές που ήδη φοιτούσαν εκεί και γενικά θεώρησαν πως είναι κατάλληλο για εμένα. Μιλητό στο μιλητό, μπιριμπιρι μπιριμπιρι, πείστηκα κι εγώ πως μπορώ να ταιριάξω με το κλίμα εκεί. Αποφάσισα να το ξεκινήσω με την προοπτική πως είναι σχετικά βατό και θα μου προσφέρει άπλα χρόνου να ασχοληθώ και με άλλα πράγματα. Η πραγματικότητα απείχε πολύ από τις φήμες…
Οι δυσκολίες άρχισαν από την πρώτη εβδομάδα κιόλας. Οι καθηγητές ναι μεν ήταν συζητήσιμοι, αλλά οι εργασίες, εργασίες! Η ύλη καθόλου συγκεκριμένη, επικρατούσε ένα χάος, και γενικά έχασα τον εαυτό μου που ήξερα. Αισθανόμουν πως σε αυτό το μεταπτυχιακό μπήκα τελικά για να αφήσω τα κόκκαλα μου! Μέσα σε 2 μήνες, αραίωσα τραγικά πολύ με τους φίλους μου, καταλήγοντας να τους βλέπω το πολύ για ένα τσιγάρο στην πλατεία της γειτονιάς, άφησα το blog μου στην τύχη του εντελώς, και δεν έβγαινα αρκετά Σάββατα έξω ούτε για ποτό, ούτε για καφέ. Δηλαδή, έλεος!! Που να ξεκινήσω να δουλεύω κιόλας (πάλι)!
Ακούγοντας τους παλιούς, πιστέψαμε πως το δύσκολο μέρος ήταν το A' Εξάμηνο, και μετά θα μπορέσουμε να κάνουμε ζωάρα! Σκεφτόμασταν μετά την εξεταστική που θα πηγαίναμε διακοπές, πως θα το καίγαμε στα μπουζούκια, και άλλα τέτοια! Για σχέση εκείνο τον καιρό, ούτε λόγος! Δεν γούσταρα να έχω καμία να με πρήζει και να μου λέει πως δεν της δίνω σημασία κτλ. Άσε που απλά δεν είχα χρόνο για ραντεβού. Ήμουν στη φάση "ό,τι κάτσει, όπως κάτσει". Βέβαια, σε αυτή τη φάση ήμουν για αρκετά χρόνια, αλλά εκείνη την περίοδο έγινε ακόμα πιο στάνταρ.
Τελειώνοντας το εξάμηνο, έτυχε να γνωρίσω μία κοπέλα με την οποία συνάψαμε σχέση!
OK, ακούστηκε ξενέρωτο αυτό. Ας το ξαναπάρουμε από την αρχή.
Όταν τελείωσε το εξάμηνο, έτυχε να γνωρίσω μία κοπέλα η οποία ήταν στην ίδια φάση με μένα. Θέλω κάτι σταθερό στη ζωή μου, κάτι στο οποίο μπορώ να στηριχτώ, κάτι που να μου δίνει χώρο ώστε να έχω χρόνο για τον εαυτό μου (πόσο ανάγκη το είχα αυτό!!!), κάτι που να μη με πρήζει. Και χρειαζόμουνα μία γυναίκα στην ερωτική μου ζωή που να εκτιμάω, κάποια που να μου επαναφέρει την πίστη μου στις γυναίκες. Πολύ απλά, δεν ήθελα να μπλέξω με καμμία από αυτές που είχε μέχρι τότε, είτε αυτές ήταν σχέσεις, είτε ήταν one-night-stands. Ειδικά, από την τελευταία κατηγορία, καμία τους δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις.
Κι έτσι ήρθε εκείνη στη ζωή μου. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Απλά, θα αναφερθώ σε αυτό που πραγματικά με κάνει περήφανο για την επιλογή μου (αν και οι γυναίκες επιλέγουνε τον άντρα, αλλά ας το συζητήσουμε μία άλλη φορά). Υπάρχει ένα στοιχείο του χαρακτήρα της που απλά με τρελαίνει (θετικά πάντα). Είναι ειλικρινής. Και όλοι ξέρουμε πόσο σπάνιο είναι αυτό να το βρεις στις μέρες μας. Θα μου πείτε "Και που το ξέρεις;". Η απάντηση έρχεται ευθύς αμέσως, thanks for asking (οικειοποιήθηκα ατάκα του phantom εδώ). Μου έχει μιλήσει ανοιχτά για πάρα πολλά θέματα, και κυρίως αυτά που αφορούν τη σχέση μας. Μου είπε πράγματα, που ενδεχομένως τους περισσότερους άντρες θα τους πείραζαν σε βαθμό που μπορεί και να χωρίζανε, αλλά δε φοβήθηκε να μου τα πει. Μου είπε αλήθειες που δεν είχα ξανακούσει σε σχέση.
Το είχα πολύ ανάγκη αυτό. Με έκανε καλύτερο και συνεχίζει να με κάνει σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Το τέρας όμως του μεταπτυχιακού παραμόνευε στην γωνία. Κι ενώ όλα είχαν ξεκινήσει ωραία και καλά, όλα άρχιζαν να παίρνουν πάλι την κατηφόρα. Άρχιζα να έχω νεύρα, το Πάσχα πέρασε που σήμαινε πως πλησίαζε η εξεταστική και τα deadlines των εργασιών θα μας φτάνανε στο απροχώρητο, επαναλαμβάνονταν τα σκηνικά του Χειμώνα… έλεος!!! Θέλω λίγη ηρεμία! Το χειρότερο όλων ήταν πως είχα αρχίσει να ρουτινιάζω. Συγκεκριμένες ώρες που θα έκανα συγκεκριμένα πράγματα με συγκεκριμένους ανθρώπους. Και όχι, αυτό δε λέγεται οργάνωση και προγραμματισμός. Αυτό λέγεται δεν-έχω-ζωή. Έτσι, το συζήτησα και με ανθρώπους του στενού μου κύκλου και αποφάσισα να αλλάξω. Αν δεν άλλαζα, θα έχανα τα πάντα για ένα γαμώ-μεταπτυχιακό. Απλά, μπαίνει σε δεύτερη μοίρα πλέον στη ζωή μου. Ίσως επειδή τελείωσα με την εξεταστική, ίσως επειδή θα αργήσω να συνεχίσω και πάλι το μεταπτυχιακό, μπορεί να τα λέω όλα αυτά. Αλλά δε με νοιάζει. Σκοπεύω να κάνω ό,τι μπορώ και θέλω και όχι αυτό που μου επιβάλλουν κάποιοι, που σε τελική ανάλυση τους πληρώνω κιόλας και οφείλουν να είναι πιο οργανωμένοι οι ίδιοι.
Ουφ! Δεν θέλω άλλο να το σκέφτομαι αυτά. Τα έχω πραγματικά σιχαθεί. Θέλω να αφήσω να παίξει ένα τραγουδάκι. Κάτι που να μου αρέσει. Έστω μόνο σε μένα.
Artist: Guns 'n' Roses
Album: Apetite For Destruction
Year: 1987
Title: Paradise City
CHORUS x2
Take me down to the paradise city
Where the grass is green
And the girls are pretty
Take me home (Oh, won't you please take me home)
Just an urchin livin' under the street
I'm a hard case that's tough to beat
I'm your charity case
So by me somethin' to eat
I'll pay you at another time
Take it to the end of the line
Rags to riches
Or so they say
You gotta
Keep pushin' for the fortune and fame
You know it's, it's all a gamble
When it's just a game
You treat it like a capitol crime
Everybody' doin' their time
CHORUS x2
Strapped in the chair of the city's gas chamber
Why I'm here, I can't quite remember
The surgoen general say's it's hazardous to breathe
I'd have another cigarette
But I can't see
Tell me that you're gonna believe
CHORUS x2
So far away x4
Capitain America's been torn apart
Now he's a court jester
With a broken heart
He said turn me around
And take me back to the start
I must be losing my mind
"Are you blind?!"
I've seen it all a mllion times
CHORUS x4
I want to go
I want to know
Oh, won't you please take me home
I want to see
Oh, look at me
Oh, won't you please take me home
Take me down to the paradise city
Where the grass is green
And the girls are pretty
Take me home (Oh, won't you please take me home)
Take me down to the paradise city
Where the grass is green
And the girls are pretty
Oh, won't you please take me home
Take me down
Oh yeah
Beat me down
Oh, won't you please take me home
I want to see
Oh, look at me
Oh, won't you please take me home
I want to see
Boy, I'm gonna be mean
Oh, oh take me home
Take me down to the paradise city
Where the grass is green
And the girls are pretty
Oh, won't you please take me home
I want to go
I want to know
Oh, won't you please take me hooooooome
Baby
Το τραγούδι έπαιξε πολύ δυνατά όταν τελείωσα την εξεταστική. Επίσης, έπαιξε τρελά σε όλη τη διάρκεια συγγραφής αυτού του post προκειμένου να βγει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Μπορεί να μην ταιριάζει με το ύφος του όλου post, σίγουρα ταιριάζει με τα συναισθήματα μου.
Κάτι τελευταίο που θα ήθελα να κάνω, είναι να ευχαριστήσω τον φίλτατο vlavo που του ζήτησα λίγες ώρες πριν να γράψω το τελευταίο μάθημα να μου στείλουν όλοι οι συντελεστές της πρωινής του εκπομπής στον STAR FM θετική ενέργεια και σκέψη. Το έκανε, μου έστειλαν και πήγα να γράψω. Δεν ξέρω αν έγραψα όντως καλά, αλλά σίγουρα πήγα με άψογη διάθεση. Γι' αυτό θα ευχαριστήσω και πάλι τον vlavo, τους συντελεστές και τον STAR FM. Μπήκα με χαμόγελο και βγήκα με χαμόγελο. 
ΥΓ1: Ξέρω, είχα πει πως δε θα πω για τη ζωή μου, αλλά αυτό μου βγήκε να κάνω
σε post τελικά. Αισθάνομαι πως σας κούρασα, αλλά ήθελα να τα μοιραστώ
και μαζί σας.
ΥΓ2: Τα έσοδα της διαφήμισης του STAR FM μέσω του blog μου, να διατεθούν στον σκοπό δροσίσματος αδέσποτων ζώων, όπως κάνει ο phantom στον αξιολάτρευτο γάτο του, Μαξ.
ΥΓ3:
ΥΓ4: ))))))))))))))))))))))))
trikalos
Ιουνίου 19th, 2009 on 06:48
Κι εκεί που χαμογελάω με όλο το ποστ, φτάνω και στα tags και γελάω σαν τη χαζή!!!
:D:D:D:D:D:D:D
Όπως λέει και η κολλητή μου, all good ρε!
Ιουνίου 19th, 2009 on 08:11
Καλημέρα….
Ουφ, τωρά νομίζω ότι μπορώ ελεύθερα να σου πω ότι μπορείς να τα αφήσεις όλα αυτά πίσω σου και να σκέφτεσαι θάλασσες μπάνια, ήλιο, μαγιουδάκια και ότι άλλο βάλει το πονηρό μυαλό σου..
Αντε καλημέρες μας και πολλά φιλιά…
Ιουνίου 19th, 2009 on 09:47
Χαίρομαι ρε φίλε! Άντε καλό ξεβούλωμα τώρα! Σπάστα!
Ιουνίου 19th, 2009 on 10:17
Δεν θα σου πω οτι στη ζωή έχει πιο πολύ πήξιμο απο κάθε μεταπτυχιακό…Απλά απόλαυσε το καλοκαίρι και όλα θα γίνουν.
Enjoy
Ιουνίου 19th, 2009 on 10:31
«»Σκοπεύω να κάνω ό,τι μπορώ και θέλω»"
Ακριβώς!
Αυτό που μπορείς και θέλεις!
Δεν είσαι υποχρεωμένος να κάνεις αυτό που σου επιβάλλουν οι άλλοι και πολύ καλά θα κάνεις!
Η ζωή είναι μικρή και αργότερα θα υπάρξουν πολύ μεγαλύτερες υποχρεώεις που αναγκαστικά μπαίνουμε στο λούκι, αλλά και πάλι μότο μου είναι να κάνω αυτά που μπορώ και προπάνων αυτά που θέλω!
Η κοπέλα σου φαίνεται μια χαρά!
Κοίτα να ευχαριστηθείς λοιπόν τη σχέση σου, τους φίλους σου, το καλοκαίρι και όλα τα αλλά μπορούν να περιμένουν!
Σημασία έχει η ψυχική υγεία!
Θετική ενέργεια κι από μένα σε ότι κι αν κάνεις!!!
Ιουνίου 19th, 2009 on 12:27
ola kala panta bainoun sto telos bre
esi eisai o protos bre pou to leei 
Ιουνίου 19th, 2009 on 13:48
Χαχαχαχα, ξαναμπαίνω για τον εξής απλό λόγο.
».
» κύριε Τρίκαλε…
Κοιτώντας τα ποστ και τους τίτλους φαντάστηκα να ήταν άλλος ή για να το λέω σωστά άλλη, που να έγραφε ποστ με τίτλο «Πάρτε με απλά στην Παραδεισένια Πόλη!
Όργιο θα ήταν τα σχόλια του ποστ, με κύριο σχολιαστή φυσικά τον Blen και όχι μόνο… μα «Πάρτε με απλά στην Παραδεισένια Πόλη!
Καταπληκτικό, έχω λιώσει στο γέλιο..
ΦΙΛΙ!!!!
Ιουνίου 19th, 2009 on 16:10
@ dancing gal: Χαίρομαι που σου άρεσε.
All good ρε! Θα το οικιοποιηθώ.
@ vassano #1: Πάντα ευπρόσδεκτες οι ευχές σου αγαπητή μου!
@ vlavo: Αυτό σκοπεύω να κάνω αγαπητέ μου! Σκοπεύω να βρω τον παλιό καλό μου εαυτό σε wrap speed (επιρροές από Star Trek).
@ BenProvis: Το ξέρω πως το πήξιμο υπάρχει και σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό. Στρατός, σχολή, σχολείο, όλα είναι στην ουσία μικρογραφία της κοινωνίας μας. Ο τρόπος με τον οποίο τα αντιμετωπίζουμε είναι αυτός που θα μας δώσει δύναμη και τα εφόδια να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της ζωής.
@ elekat: Χαίρομαι που το βλέπεις κι εσύ έτσι. Το θεωρώ πως μόνο έτσι πρέπει να κινούμαστε για να μπορέσουμε να καταλήξουμε να έχουμε έστω και τα μισά από αυτά που θέλουμε.
Ευτυχώς, όλα φαίνονται καλά. Ελπίζω στα καλύτερα από δω και πέρα.
«Σημασία έχει η ψυχική υγεία!»
DDDDDDDDDDD
Πόσο δίκιο έχεις!!!
«Θετική ενέργεια κι από μένα σε ότι κι αν κάνεις!!!»
@ Lonely: I ‘m a real ray of sunshine!
@ vassano #2: Χαχαχαχα!! Ειλικρινά, ο σκοπός δεν ήταν καθόλου πονηρός. Ίσα-ίσα που αναφερόταν στο τραγούδι και την ψυχολογική μου κατάσταση.
Καλά, τα σχόλια θα ήταν απίστευτα. Είδες που δίνω ιδέες για μελλοντικούς τίτλους post; :-Ρ
Φιλί και σε σένα.
Ιουνίου 19th, 2009 on 22:26
Χώσεεεεεεε!
Λοιπόν, χαίρομαι πολύ για σένα. Χαίρομαι που είσαι με ένα τόσο ωραίο άτομο, χαίρομαι που ξεμπέρδεψες από την εξεταστική σου (καλά αποτελέσματα εύχομαι! Εμ, μην πάει και η θετική ενέργεια από τον star fm στράφι!) και προπαντώς χαίρομαι που πάτησες πόδι, πήρες την γενναία απόφαση και παράτησες το μεταπτυχιακό. Δεν χαίρομαι για την απόφαση αυτή καθεαυτή, αλλά για το γεγονός ότι στο τέλος έκανες αυτό που γούσταρες, χωρίς να υποκύπτεις σε εξωτερικές πιέσεις, τα πρέπει της εποχής ή δεν ξέρω γω τι άλλο. Απλά δεν σου άρεσε η γραμμή που πήρε η ζωή σου και την άλλαξες, απλά γιατί δεν συμβάδιζε με τα δικά σου θέλω, με αυτό που πραγματικά επιθυμείς να κάνεις. Αυτή είναι μαγκιά και πολύ σε χαίρομαι γι αυτό!
Καλό σουκού και καλά να είσαι πάντα! Και να περνάς φυσικά πάντα όπως εσένα σου γουστάρει, δηλαδή τέλεια! :-***
Ιουνίου 20th, 2009 on 02:05
@ Belua: Ίσως δεν το έθεσα σωστά, και μάλλον παρεξηγήθηκα. Δεν έχω παρατήσει το μεταπτυχιακό. Σε καμμία περίπτωση δε θα το κάνω αυτό. Σκοπεύω να το ολοκληρώσω, εκτός κι αν με διώξουν για κάποιο λόγο. Δεν μου αρέσει να αφήνω πράγματα στη μέση και σκοπεύω να το φτάσω μέχρι τέλους. Απλά, σκοπεύω να μην αφήνω να με καταναλώνει και να μη μου τρώει τόσο χρόνο και ενέργεια όσο μέχρι τώρα.
Για τα υπόλοιπα, χαίρομαι που το βλέπεις έτσι το θέμα. Ελπίζω να καταφέρω να αλλάξω τον τρόπο ζωής μου και τις συνήθειες μου προς το καλύτερο για εμένα και τους ανθρώπους που αγαπώ και έχω γύρω μου.
Ιουνίου 20th, 2009 on 11:09
Απίστευτος ο ιερός σκοπός δροσίσματος ζώων!!!
«Ξέρω, είχα πει πως δε θα πω για τη ζωή μου». Σιγά ρε τιτανομέγιστε..Αυτά λέτε όλοι οι celebrities και μετά βγαίνεται κάνα δύωρο ζωντανή σύνδεση στη Βάσια Λόη.
Πιστεύω ότι θα τις βρεις τις ισορροπίες σου από φθινόπωρο με το μεταπτυχιακό και τη ζωή σου. Προς το παρόν όμως καλές διακοπές!
Ιουνίου 21st, 2009 on 11:10
Καταρχάς κρίμα φίλε που παράτησες το μεταπτυχιακό, δεν έπρεπε, εγώ στα λεγα..!
Το μεταπτυχιακό είναι σαν τα προφυλακτικά. Καλό είναι να έχεις γιατί δεν ξέρεις πότε μπορεί να σου χρειαστεί.
Μου άρεσε που αναφέρθηκες στη γυναίκα της ζωής σου ως «κάτι″ (κάτι στο οποίο μπορώ να στηριχτώ, κάτι που να μου δίνει χώρο). «Αυτό το κάτι που θέλωωωωωωω», (έτσι μετά τον Axel πετάω και μια Γαρμπή να στανιάρουμε).
Αυτό με την ειλικρίνεια της κοπελιάς είναι πολύ σπάνιο και είσαι πολύ τυχερός που το έχεις κι επειδή ως γνωστόν females lie, ή θα πρέπει να τη στείλεις για αναπαραγωγή μην χαθεί το είδος της ή θα πρέπει να ψάξεις μήπως έχει κάνει αλλαγή φύλου! (hint: αν πετάει το μήλο του Αδαμ a.k.a. καρύτσαφλος στο λαρύγγι, έχουμε θέμα).
Περιμένω Τερμινέιτορα άντρα! Μέχρι τότε φιλιά στα μωρά!
Ιουνίου 21st, 2009 on 11:48
Εκ μέρους του Μαξ σε ευχαριστούμε για την ευγενική χορηγία! Ο γάτος μου είπε πως όταν έρθεις θα σου ρίξει μια ξεγυρισμένη γραντζουνιά μόνο για πάρτη σου! (έτσι κάνει σε όσους συμπαθεί- τις προάλλες στο παρατσακ θα μου έκοβε φλέβα κ θα με τρέχανε με ακατάσχετη αιμορραγία
)