Trikalos

Σε είδα στο μπαρ. Καθόσουνα επάνω στο σκαμπω δίπλα από το μπαρ και φορούσες μία κοντή φούστα που αφηνε πολύ λίγα περιθώρια στη φαντασία, ενώ το ντεκολτέ σου δεν υπήρχε καθώς φορούσες ζιβάγκο. Τα πόδια σου καλυμμένα από τις ξεφτισμένες μπεζ μπότες που φορούσες (τουλάχιστον τα τελευταία 3 χρόνια) έδινα ρεσιτάλ του τύπου "Μια ωραία πεταλούδα" αφήνοντας αν φαίνεται το χοντρό βαμβακερό σου λευκό εσώρουχο-σωβρακοφανέλα.

Η libido άρχισε να χτυπάει κόκκινα. Το βλέμμα σου γυρνάει μέσα στο μαγαζί, κι ευτυχώς όχι για να συναντήσει το σερβιτόρο αλλά το δικό μου βλέμμα. Σε κοιτάω και σου χαμογελώ αφού πρώτα γλύφω τη σοκολάτα που έχει μείνει στα δόντια μου, που είχα φάει πριν μπω στο μαγαζί. Σε πλησιάζω με την αύρα μου να διαχέει τον ερωτισμό μου ενώ το τζιν μου αφήνει φαίνεται ένα φούσκωμα στον ημιόροφο του κορμιού μου. Προχωρώ μέσα στον κόσμο ρίχνοντας καταλάθος 2 ποτήρια στο διάβα μου με τα χέρια μου και το δίσκο της σερβιτόρας, μαζί με τη σερβιτόρα καθώς σκόνταψε πάνω στα πόδια μου που έκαναν εντυπωσιακά χορευτικά στο ρυθμό του DJ που εκείνη τη στιγμή έπαιζε το παρακάτω κομμάτι:

Αφού προσφέρθηκαν άλλοι να τη βοηθήσουν, εγώ συνέχισα να κινούμαι εξίσου εντυπωσιακά με πριν προς τη μεριά σου. Το τσιγάρο που είχα ήδη στα χέρια μου, δε με εμπόδισε στο να στρίψω ένα ακόμα ώστε να το ανάψω με τον πανάκριβο immitation Zippo μου που είχε επάνω ένα αυτοκόλλητο με ένα Διάβολάκι σε στιγμές απίστευτης ηδονής να παίρνει από πίσω έναν θηλυκό άγγελο. Σου κλείνω το μάτι αφού έχω βεβαιωθεί πως αφήνω τον αναπτήρα μου σε κοινή θέα με το αυτοκόλλητο επάνω.

Σε ρωτάω: "Τι πίνεις;". Μου λες: "Sangria". Σου απαντώ: "Όντως έχει λίγη ψυχρούλα…". Αφού διαπιστώνω πως δεν μου είπες την ασύντακτη φράση "Σαν κρύα", προσφέρθηκα να σε κεράσω ένα ποτήρι λευκό κρασί  μιας και ήταν ό,τι φθηνότερο υπήρχε στο μαγαζί. Εγώ συνέχισα να πίνω το παπαριασμένο μου πλέον Haig καθώς αν ο πάγος μπορούσε να λυώσει πολλαπλές φορές, αυτή θα ήταν σίγουρα η φαρμακερή.

Με ρωτάς: "Πως σε λένε;". Σου απαντώ: "Trikalo". "Από που βγαίνει" ρωτάς. Σου απαντώ "Από το Ιερεμίας". Εντυπωσιάζεσαι από τη σπανιότητα του ονόματος και βρίσκεις αφορμή να μου επιδείξεις τις γνώσεις σου πάνω στην ιστορία. Αργά διαπιστώνεις πως δεν υπήρχε κανένας άξιος αναφοράς σε κανένα ιστορικό έγγραφο, ούτε καν στα σατυρικά κείμενα.

Ανοίγεις τα χέρια σου με αποτέλεσμα να μου έρθει η οσμή του αποσμητικού σου αναμεμειγμένη με ιδρώτα τουλάχιστον 3 ημερών. Εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκε μία φίλη σου που ήρθε με τον γκόμενο της και είπες να την υποδεχτείς με "ανοιχτές αγκάλες". Τι κρίμα δεν μπορούσανε να κάτσουνε μαζί μας ώστε να ακούσω γυναικείες κουβέντες και να καθίσω δίπλα με το γκόμενο της φίλης σου, ο οποίος είχε ήδη το ύφος έχω-την-πιο-ωραία-γκόμενα-στο μαγαζί-και την-πηδάω-μόνο-εγώ, κι εγώ δίπλα του να κάθομαι και να τον κοιτάω με ύφος πριν-τρεις-νύχτες-σου-πηδούσα-τη-γκόμενα-παρέα-με-όλο-το-μαγαζί-και-τα-καταπιε-ολα.

Αφού έφυγε αυτό το αξιολάτρευτο ζευγάρι μείναμε και πάλι οι 2 μας. Κοιτούσαμε ο ένας τον άλλο με βλέμμα ηδονικό. Τα μάτια σου έπεσαν στο φούσκωμα του τζιν μου που είχε γίνει ήδη διπλάσιο από τη στιγμή που η σερβιτόρα ανακάλυψε τον αμείλικτο Νόμο της Βαρύτητας και με μία απότομη κίνηση μου το χουφτώνεις, συνθλίβοντας στην ουσία τα όποια όνειρα έχει η μητέρα μου να δει ποτέ της εγγόνια. Στωικά, υπομένοντας τον πόνο, και με ένα σφίξιμο των χειλιών μου σου ρίχνω ένα χαμόγελο σαν να μου το έκανε πλαστικός χειρούργος. Το χέρι σου δεν έχει απομακρυνθεί από την ευαίσθητη περιοχή, και δεν είμαι σίγουρος αν θα υπήρχε ανακούφιση μετά την απομάκρυνση από το ταμείο.

Τα φιλήδονα σαρκώδη χείλη σου, που έμοιαζαν να είναι περρισότερο πρησμένα στη δεξιά τους πλευρά, διψούσανε για να βρούνε λίγη ανακούφιση στα δικά μου. Το έβλεπα. Το ένιωθα. Το ήθελα! Έσκυψα να σε φιλήσω όσο γίνεται πιο αργά κι εκείνη τη στιγμή τα 2 δίπιτα σουβλάκια με μπόλικο τζατζίκι και κρεμμύδι που έφαγα πριν 1 ώρα αποφάσισαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους διά αέριας μορφής μέσω του οισοφάγου μου. Χιλιοστά πριν τα χείλη μας αγγίξουν το ένα το άλλο, γυρνάω το κεφάλι μου 90 μοίρες με σκοπό να σε ξεγελάσω και να κάνω λιγότερο αισθητή την παρουσία δυσάρεστων οσμών. Έχοντας μόνο αυτό στο μυαλό μου ανοίγω το στόμα μου προσφέροντας μία άνευ προηγουμένου ηχητική μελωδία που θα μπορούσε να είχε ζηλέψει και ο Μπετόβεν αν μπορούσε να με ακούσει. Το ωδικό απόσπασμα του λάρυγγα μου, σου προκάλεσε γέλιο κι ένα χαμόγελο υπήρχε στο πρόσωπο σου όταν γύρισα ανακουφισμένος να σε κοιτάξω και να μπορέσω επιτέλους να σε φιλήσω.

Το χείλη μας ενώθηκαν. Η μυρωδιά του γιουρτοσκόρδιου υπήρχε ακόμα στο στόμα μου, αλλά φάνηκε να ταιριάζει με τη γεύση από το μαρούλι που σου έβγαζα επειδέξια από τα δόντια σου με τη γλώσσα μου. Ένας χείμαρος χειροκροτημάτων ακούστηκε από το μαγαζί καθώς τη στιγμή που σε φιλούσα, τα 2 δίπιτα έκαναν την εμφάνιση τους πάλι υπό αέρια μορφή, αλλά από διαφορετική έξοδο. Πολεμικές ιαχές ακούστηκαν από τους συνδαιτημόνες μας, και ικεσίες ανθρώπων που θαύμασαν την "δύναμη" μου και φώναζαν: "Δάσκαλε! Δίδαξε μας!".

Κάπου εκεί βρήκα την ευκαιρία να σε αρπάξω και να σε πάω στο σπίτι μου με τον προσωπικό μου σωφέρ να τον περιμένω να εμφανιστεί με το κίτρινο αμάξι του και την γελοία ταμπελίτσα στην οροφή, ενώ παράλληλα είχα βγάλει τα εξάσφαιρα και πυροβολούσα τον λογαριασμό, χωρίς να δείχνω έλεος στον μαγαζάτορα.Στην αναμονή του σοφέρ, σκέφτηκα να σου προτείνω το μπουφάν μου, αλλά σκεφτόμενος πως δε θα ταίριαζε με τα ρούχα σου, το κούμπωσα πιο σφιχτά.

Αφού ξαναθύμισα στο σοφέρ τη διαδρομή για το σπίτι, μόλις φτάσαμε του άφησα 3€ για να πάει να πιεί ένα καφέ στην υγειά μου. Σε ανέβασα στο μικρό δωματιάκι που έχω στην ταράτσα της πολυκατοικίας που μου ανήκει, αν και ήθελα να σε βάλω σε ένα από τα μεγαλύτερα διαμερίσματα, αλλά είχα χάσει τα κλειδιά πρόσφατα και δεν μπορούσα να μπω μέσα.

Το τασάκι με τις γόπες ήταν γεμάτο μέχρι επάνω και ξεχείλιζε πάνω στο πανάκριβο σεντόνι που είχα αγοράσει από τη λαϊκή πριν 5 χρόνια. Αφού το παραμέρισα και με τα χέρια μου σκούπισα τη μαυρίλα που είχε μείνει, σου ζήτησα να καθίσεις. Εσύ έβγαλες τα ρούχα σου ένα-ένα αποκαλύπτοντας ήδη το βαμβακερό εσώρουχο και το σουτιέν από το οποίο δεν μπορουσα να διακρίνω τίποτα, ούτε με Ακτίνες Χ. Ξάπλωσες νωχελικά επάνω στο κιτρινισμένο σεντόνι περιμένοντας από εμένα να κάνω το κομμάτι που μου αναλογεί. Έβγαλα την μπλούζα μου και αργά αργά έβγαλα το παντελόνι μου, μένοντας με το εσώρουχο. Από μέσα βγάζω προσεκτικά τα 2 μαντήλια που είχα βάλει ώστε το πέος μου να κάθεται αναπαυτικά και το φούσκωμα υποχώρησε επιτέλους.

Και κάπου εκεί τα χαλάς όλα.

Με πλησίασες και μου λες πως θα ήθελες να κάνεις ένα μπανάκι μόνη σου. Τα μάτια μου γύρισαν ανάποδα! Πως τολμάς να σκεφτείς πως όχι μόνο θα άναψω θερμοσίφωνα και να κάψω τόσο ρεύμα για να κάνεις εσύ μπάνιο, αλλά πως θα σε αφήσω να χρησιμοποιήσεις το σαμπουάν μου ολομόναχη; Ξέρεις που έχει φτάσει η ακρίβεια τη σήμερον ημέρα;

Σου ζητάω ευγενικά να φύγεις, πετώντας τα ρούχα σου έξω στο το διάδρομο και με το πόδι μου πάνω στο φαρδύ κομμάτι από την κυλοτάρα σου θέλοντας να σε κατευθύνω προς τη σωστή κατεύθυνση. Αφού τέντωσα το πόδι μου για να ξεμουδιάσει, έκλεισα την πόρτα καπνίζοντας ένα στριφτό που είχα από την ώρα που σε είδα και σκεφτόμουνα: "Σιχαμένη! Ήθελες να κάνεις και μπάνιο!".

Αφιερωμένο εξαιρετικά στον phantom για το post που ανέβασε χθες. Bonus το παρακάτω video που βρήκα στο youtube.