οι αναμνήσεις αλλάζουν…
όπως τα χρώματα των δέντρων
τα πεσμένα φύλλα
τα ρούχα μου που ξεθώριασαν
οι βόλτες στην Αθήνα
η νύχτα στην πόλη
το ξημέρωμα στην άμμο
η γεύση της βροχής
το πρόσωπο μου στον καθρέφτη
οι υποσχέσεις
…όπως οι άνθρωποι
έρχομαι και φεύγω
μιλάω και σωπαίνω
χωρίς να λέω τίποτα το ουσιαστικό
τίποτα το αξιόλογο
τα λόγια μου λίγα
μετρημένα και συνηθισμένα
ασήμαντες σημαντικές λεπτομέρειες
που σχεδιάζουν το περίγραμμα ενός ανθρώπου
απελπισμένου
χωρίς σκιά
ενός ανθρώπου που απλά υπάρχει
θα είσαι πάνω μου
εσύ θα είσαι
εγώ θα είμαι
θα είμαστε εμείς
ποτέ δεν είμασταν εμείς
πάρτο χαμπάρι
αυτά τα παιχνιδάκια εξουσίας
υποταγής
δεν μας ταιριάζουν
ποτέ δεν είμασταν εμείς
φτιαγμένοι για όλα αυτά
vamp