είμαι πίνακας ανακοινώσεων
σε βρόμικο διάδρομο παλιού σχολείου
πάνω μου έχετε καρφώσει
εκατομμύρια σημειώματα με συρμάτινες πινέζες
τις αποφάσεις σας
τα όνειρα σας
τις ενοχές σας
…τους εφιάλτες μου
δεν έχει άλλο χώρο τελείωσε
σας ρίχνω
σκουπίδια στο κιτρινισμένο πάτωμα
χορεύω πάνω σας
σκέφτομαι…
πόσα είναι τα πράγματα
που προσπαθούμε να ξεχάσουμε
και πόσα είναι αυτά
που θέλουμε να μείνουν στο μυαλό μας
για πάντα
αν όμως τελικά τα καταφέρουμε
…και ξεχάσουμε
θα είμαστε οι ίδιοι?