|
||||||
|
"Δεν πέρασαν ούτε 4 μήνες από την τελευταία εκδρομή στην Ούτε 4 μήνες από την τελευταία ξάπλα κάτω από τα έλατα… Ούτε 4 μήνες από εκείνο το μεσημέρι που μάζευα τις γόπες Σήμερα ο ουρανός γέμισε στάχτη. Γιατί κάποιος αποφάσισε ότι μια-δυο-τριακόσιες βιλίτσες Χθες το βράδυ, στο δρόμο για Παπάγου, είδαμε ένα τεράστιο μαύρο σύννεφο να πλησιάζει. Τι ωραία, θα βρέξει! Επιτέλους! Θα πάρουμε μια ανάσα! Λες να βράξει την ώρα της συναυλίας; Δεν πειράζει, τέλεια θα είναι! Μα κοίτα πόσο μαύρο είναι, λες να φέρνει κόκκινη άμμο από την Αφρική; Ας φέρνει, μόνο να βρέξει! Και έβρεξε. Στάχτη. [...] πάρε με αγκαλιά! πάρε με αγκαλιά και κράτα με σφιχτά, πολύ σφιχτά! θέλω να μας νιώσω να γινόμαστε ένα! πρόσεξε, όμως… ό,τι κι αν γίνει ό,τι κι αν μας συμβεί σε παρακαλώ μη μου λιώσεις! το σκέφτηκα από δω, το σκέφτηκα από κει, και τελικά υπάρχει (πάλι καλά!) ένα πράγμα που βρίσκω ερωτικό μ'αυτή τη ζέστη ice ice baby! |
||||||
|
Copyright © 2010 The Perks Of Being A Wallflower - All Rights Reserved |
||||||
lydia