…we pass the time of day to forget how time passes…

Σαν να το έχω ξαναδεί το έργο…
Η Κατερίνα με μια Χρυσή Ευκαιρία, καφέ, τσιγάρο και ένα τηλέφωνο στο χέρι…
Χμμμμμ… πάνε κάτι μήνες βέβαια αλλά μου φαίνεται το ίδιο βαρετό και συνάμα εκνευριστικό…
Αναπάντητα ερωτήματα που ακόμα έχω…
�
- Γιατί μία υπάλληλος γραφείου (και μάλιστα γραφείου που δεν έχει επαφή με κόσμο ή πελάτες) πρέπει να είναι [...]

Λατρεύω τους χαμογελαστούς ανθρώπους… τους ζεστούς και ευχάριστους ανθρώπους… τους ανθρώπους που όταν σε χαιρετάνε, έστω και την πρώτη φορά που σε βλέπουν σου σφίγγουν  το χέρι με θέρμη και εγκαρδιότητα… που λες καλημέρα και στην ανταποδίδουν με ένα ζεστό χαμόγελο…

Eνώ αντίστοιχα με εκνευρίζουν οι μόνιμα μίζεροι άνθρωποι… αυτοί που δε βλέπεις να χαμογελούν… που [...]

Με το μυαλό να αρνείται να φύγει από τα σοκάκια του κόσμου που τρυγυρίζει, θαρρείς σαν χαμένο, βουλιάζοντας ολοένα μέσα στις σκέψεις, μάζεψα το κορμί μου και το επέστρεψα σπίτι.
Το "μπαμ" της εξώπορτας που έκλεισε πίσω μου, με επανέφερε βίαια στην πραγματικότητα, λες και κάποιος τρύπισε με βελόνα το συννεφάκι που βρισκόταν πάνω απο [...]

…το Χαμένο λέει να χαθεί λίγο παραπάνω αυτό το Σαββατοκύριακο και την κάνει σήμερα με ελαφρά για ένα "ρομαντικό" διήμερο!
 Και επειδή η ΑV χτες βράδυ με ξέχασε από τους καταλόγους της και δεν δημοσίευσε στα πρόσφατα το χτεσινό μου ποστ, θα την ξεχάσω κι εγώ για 2 μερούλες για αντίποινα!
Αν με ζητήσει κανείς όσο [...]

Ελευθερία…
Μια έννοια που καλύπτει τις υπόλοιπες…Που τις εξυψώνει και αποκαλύπτει την απόλυτη σημασία τους καθώς τη βιώνεις με τους υπόλοιπους…ή σε απομμονώνει όταν τη βρίσκεις μόνο μέσα σου…
Το ταξίδι δύσκολο πια…
Πισωγυρίσματα δεν υπάρχουν…Το θολό τοπίο που άφησα πίσω μου
έχει αρχίσει ήδη να καθαρίζει και δίνει τη θέση του στο φως…
Τα σημάδια της τελευταίας μάχης εμφανή [...]

Βγήκα για λίγο στο μπαλκόνι μου. Έστριψα ένα τσιγάρο και το άναψα. Σκέφτηκα τη ζωή των τελευταίων δύο ημερών μου…
Το μάτι μου δε μπορούσε να ταξιδέψει πέρα απο τα τείχη των διπλανών οικοδομών. Ασφυκτικά κλεισμένη η ματιά μου από παντού… από παντού… από παντού;

Σηκώνω τα μάτια και βλέπω ένα κομμάτι ουρανού.
Δε βλέπω αστέρια… [...]