…we pass the time of day to forget how time passes…

…κράτησε το χέρι μου σφιχτά και πάμε… όπου μας βγάλει…

Προσπαθώ να θυμηθώ την τελευταία φορά που έκλαψα όσο χτες… Τόσο ώστε να με πιάσει πονοκέφαλος. Πρέπει να ήταν το καλοκαίρι όταν χώρισαμε με τον Σ.

Τελευταία είμαι μπερδεμένη. Και φρικαρισμένη. Ίσως πιο πολύ από ποτέ. Το σπίτι μου δεν με χωράει πια. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Δεν μπορώ πια να μένω εδώ μέσα. [...]

Πως περνάει ο χρόνος έτσι;
Αλήθεια πόσος καιρός πάει από τότε… που δεν έχω θέση στο δικό σου σενάριο ζωής…ούτε καν στο φόντο…
Παει καιρός που έπαψα να βλέπω τον κόσμο μέσα από τα δικά σου μάτια, που ο κόσμος έπαψε να μου γελάει μέσα από το δικό σου χαμόγελο.
Πάει καιρός που έπαψα να μιλάω για [...]